Komputer nie powinien zastępować dziecku kontaktów i zabawy z rówieśnikami lub rodzeństwem, tworzenia więzi w gronie rodziny, a w szczególności nie może stać się podstawową formą spędzania wolnego czasu.

Trzeba nauczyć dzieci czujności. Musi się to stać analogicznie do ćwiczenia unikania rozmowy z nieznajomymi na ulicy, w parku, lub przez drzwi mieszkania podczas nieobecności rodziców.

Należy sobie zdawać sprawę z trudności, z jakimi napotyka się dziecko w tej sytuacji. Wchodzi w cyberprzestrzeń, która sama z siebie jest dla dziecka czymś prawie magicznym. W tej nienamacalnej przestrzeni czyhają zagrożenia, które nie będą odczuwalne natychmiast, ale po pewnym czasie.

Rozmowa na temat ostrożności przy zawieraniu nowych znajomości w sieci, musi być przeprowadzona z dużą rozwagą.

Bez straszenia, acz stanowczo i konkretnie.

Rodzic powinien pamiętać, że:

• najbezpieczniej jest, gdy dziecko korzysta jedynie ze stron bezpiecznych – utworzonych dla młodych użytkowników
• jeżeli dziecko ma dostęp do komunikatorów internetowych – musi być przy tym nadzorowane
• dziecku trzeba przypominać, że są informacje, którymi nie można dzielić się z innymi (dotyczące spraw osobistych, rodzinnych, majątkowych) ze wszystkimi ludźmi, a szczególnie przypadkowymi
• można też dziecko nauczyć stanowczego odmawiania (tego, że zawsze może powiedzieć „nie”, a w ostateczności wyłączyć komputer)

Rodzicu!

Jeżeli:

• Twoje dziecko ciągle siedzi przed komputerem
• nie masz siły do namawiania go, że zajął się czymś innym
• boisz się, że z dzieckiem dzieje się coś niepokojącego
• nie jesteś przekonany, czy to co ogląda dziecko jest przeznaczone dla niego

Zacznij się niepokoić gdy:

• Dziecko wpada w ciągi komputerowe.
• Siedzi po kilka godzin bez przerwy, nie może się oderwać.
• Jest rozdrażnione, gdy nie może skorzystać z komputera.
• Zaniedbuje inne ulubione zajęcia na rzecz komputera.
• Jego zaangażowanie w świat wirtualny przynosi szkody w realnym, np. nie odrabia lekcji, zaniedbuje przyjaciół.
• Ucieka przed rzeczywistymi problemami w świat wirtualny.
• Używa komputera, by poprawić sobie nastrój.
• Próbuje ograniczyć ilość czasu spędzonego przed komputerem lecz to mu się nie udaje.

Gdy zaczynasz mieć obawy, że twoje dziecko się uzależnia:

1. Pamiętaj, że to poważna sprawa i nie wymagaj, by dziecko po prostu “rzuciło” komputer.
2. Powiedz dziecku, że widzisz problem, choćby zaprzeczało.
3. Nazwij niepokojące Cię zachowania i ich konsekwencje.
4. Przygotuj się na to, że dziecko może nie dostrzegać problemu i nie mieć motywacji do zmiany, dopóki nie znajdzie się w poważnym kryzysie.
5. Dodawaj odwagi, okazuj że kochasz, mimo że nie akceptujesz jego zachowania.
6. Pozwól mu ponosić odpowiedzialność i koszty długiego przesiadywania przed komputerem
7. Bądź stanowczy i konkretny, nawet jeśli łatwiej uwierzyć w zapewnienia dziecka, że kontroluje swoje zachowanie.
8. Twoja jasność, szczerość i konsekwencja w pilnowaniu umów, kontraktów z dzieckiem, jest niezbędna.
9. Pomóż zastąpić uzależnienie od komputera innymi czynnościami, które zaspokajają podobne potrzeby i wypełniają wolny czas.
10. Doceniaj zmiany i osiągnięcia.

Jakie są Twoje doświadczenia związane z tym tematem ?

Poniżej znajdują się umowy, które mogą Państwo pobrać, wydrukować i podpisać wspólnie ze swoimi dziećmi. Dzięki umowie zostaną ustalone i podpisane zasady korzystania z komputera i Internetu.

http://szkolnedziecko.pl/pdf/umowa1.pdf

http://szkolnedziecko.pl/pdf/umowa2.pdf

Zobacz i wybierz . Wartościowa wiedza.

http://www.ekademia.pl/kurs/wyrownywaniedeficytow#t29440

Skomentuj