Bił dziadek, bił ojciec lub brat- chociaż niekoniecznie -kobiety były bite, ale wyrastały w atmosferze przemocy.

Jako dorosłe kobiety wchodzą w związki z agresywnymi mężczyznami.

Ja tu rządzę

To w rodzinie, już od najmłodszych lat, wyznaczone zostaje  miejsce podległe w stosunku do mężczyzn.

W rodzinie patriarchalnej to mężczyzna kontroluje życie żony i dzieci. To on narzuca zasady w domu, formy spędzania czasu, wydawania pieniędzy , nawet ubioru oraz wymierza kary ( fizyczne bądź emocjonalne) za niestosowanie się do jego zasad.

W takich rodzinach synowie nagradzani są  za okazywaną agresję. Władczy ojciec, mimo że oficjalnie może wyrażać dezaprobatę dla agresywnych zachowań syna, w rzeczywistości jest z nich zadowolony, co dziecko niezawodnie wyczuwa. Słabość jest zła, bo jest kobieca. Tak uczy się chłopca  pełnego wyższości stosunku do kobiet.

Zemści się to , niestety, na nim  w życiu dorosłym chłopca. W jego relacjach z kobietami.

Patriarchalna tresura sprawia, że w wieku dojrzałym mężczyzna reaguje agresją na sytuacje konfliktowe i z góry zakłada, że kobieta powinna tej agresji ulegać.

Co ciekawe- gdy kobieta nie zachowa się ulegle, agresora ogarnia strach!

Często, gdy kobieta znajduje pomoc ( formalną lub nieformalną) agresor zaczyna się bać. Nie zna tego. Takie reakcje są dla niego nowe. Ktoś może lub już stał się silniejszy.

Wobec silniejszych od siebie mężczyzn od dawna już  reagował strachem i posłuszeństwem – a wstyd wywołany tym sposobem rekompensował sobie przemocą wobec słabszych i podległych jego woli.

Mężczyzna, bijąc lub upokarzając swą żonę i dzieci usprawiedliwia swą agresję faktem, że skoro on tak był wychowywany i “wyszedł na ludzi”, to taka droga jest dobra.

Tak wyraża się brak pewności siebie u mężczyzny-chłopca, który nie zna innego sposobu potwierdzenia własnej wartości.

Oczywiście, własne porażki wychowawcze tłumaczone są przez niego zgubnym wpływem matki dzieci.

„Córeczka tatusia” czy „jesteś jak matka”

W przeciwieństwie do chłopca, dziewczynka – córka- ma być uległa, wrażliwa i piękna. Ma sposobić się, przez  życie,  do “dobrego wyjścia za mąż”. Agresywne reakcje spotykają się z potępieniem.

Kobiety wychowane w rodzinie patriarchalnej były karane za śmiałość, asertywność, agresję. Teraz  boją się gniewu, boją się krzyku , upokarzania. Wstydzą się szukać pomocy. Z czasem potrafią nawet uważać , tak jak im wmówił agresor, że to ich wina. Gdyby nie ich takie, czy inne zachowanie, on by się przecież  nie zdenerwował, nie wyzwał, nie obraził się, nie uderzył. On, tak uważa , jest dobrym , spokojnym, “łatwym w obsłudze” człowiekiem.

Uległość jest właśnie tym, na co liczy napastnik. To druga strona patriarchalnego równania.

Z dużym prawdopodobieństwem wychował się on sam w podobnej rodzinie i wszystkie metody przymusu ma w małym palcu.

Słowna agresja to również  forma przemocy – pamiętaj !

Forma, która nie pozostawia śladów porównywalnych ze śladami przemocy fizycznej. Może być jednak przyczyną takich samych cierpień, a powrót do normalności może trwać znacznie dłużej.

Objawy:

-         jest kim innym “na pokaz”, a kim innym prywatnie.

-         stosuje drobne upokorzenia albo ma wybuchy gniewu,

-         chłód i obojętność

-         bezwzględna dominacja,

-         sarkastyczne uwagi

-         milczący dystans,

-         manipulacje i wymuszenia

-         nieuzasadnione wymagania

Najczęściej kobieta będąca ofiarą słownej agresji cierpi bez świadków, nie mając nikogo, z kim mogłaby podzielić się swoimi uczuciami.

W oczach przyjaciół i rodziny agresywny partner może uchodzić za naprawdę porządnego faceta, a z pewnością sam za takiego się uważa !

Jak do tego wizerunku mają  się zamożne biznes woman, kobiety przedsiębiorcze, kobiety pracujące i te wychowujące dzieci – wszystkie te znające swoją wartość ?  .  Kobiety, które mają odwagę i potrafią  bronić swoich praw ?

Jak do tego wizerunku mają się słabi, bijący słabszych ( żony, dzieci) , nieporadni życiowo, zestresowani mężczyźni- na tyle silni – na ile stoi przy nich silna kobieta , na ile kobiety w jego życiu pomogły mu coś osiągnąć .

Który z opisów jest taki bardziej “nasz polski’. Oczywiście mogłabym się odwołać do badań i statystyk, ale masz na pewno własne przemyślenia. Obserwujesz ludzi z Twojego otoczenia. Może podzielisz się tymi obserwacjami w komentarzu ?

Według mnie szkoła, mimo że w większości sfeminizowana, również gorliwie wdraża stereotypowe role, a patriarchat jest obecny również w kulturze i mediach.

Co Ty na to ? Jakie są Twoje doświadczenia ?

Pamiętaj:

Sama wybierz :
” Dawno, dawno temu (a może nie tak dawno, jak nam się wydaje), żyła sobie samotna kobieta. Pewnego dnia, gdy jak zwykle poszła nad płynący nieopodal jej chatki strumień, by zaczerpnąć wody, znalazła w krzakach zranionego węża. Ulitowała się nad nim – wzięła do siebie, opatrzyła jego rany, pielęgnowała, karmiła – i pokochała. Wąż wracał do sił. Kiedyś jednak, gdy nachyliła się nad nim, chcąc pogłaskać, wąż ją ukąsił. Był jadowity. Gdy zwijała się w śmiertelnych męczarniach, ostatkiem sił zapytała go: – Wężu, dlaczego to zrobiłeś? Wiesz, że cię kocham, no i uratowałam ci życie! – Sama jesteś sobie winna, kobieto – odpowiedział – przecież wiedziałaś, że jestem wężem…” lub

“W zemście i w miłości kobieta jest większym barbarzyńcą niż mężczyzna”  — Fryderyk Nietzsche

Pobierz bezpłatne broszury:

Obywatel w postępowaniu karnym  http://szkolnedziecko.pl/pdf/obyw-w-post-karnym-calosc.pdf

Obywatel w postępowaniu cywilnym http://szkolnedziecko.pl/pdf/obyw-w-post-cywilnym-calosc.pdf

Obywatel w postępowaniu sądowo- administracyjnym http://szkolnedziecko.pl/pdf/obyw-w-post-sadowoadm-calosc.pdf

Zobacz poradnik dla dzieci i młodzieży przygotowujący do bycia świadkiem  sądzie

http://szkolnedziecko.pl/pdf/bede-swiadkiem-w-sadzie.pdf

Zobacz i wybierz . Wartościowa wiedza.

http://www.ekademia.pl/kurs/wyrownywaniedeficytow#t29440

Skomentuj