Zmień swoje złe nawyki dla dobra dziecka.

Jest wiele, jeśli nie bardzo wiele powodów, które powodują osiąganie przez dziecko mniejszych efektów w nauce niż spodziewaliby się rodzice i samo dziecko.

Omówię kilka podstawowych. Spotykam się z nimi najczęściej.

Są one do wyeliminowania poprzez systematyczną pracę dziecka i rodzica. Mało które dziecko, wiesz to tak samo dobrze jak ja, samo chce uczyć się dodatkowo czy zmienić swoje przyzwyczajenia.

Przeczytaj uważnie artykuł i zastanów się – co utrudnia Twojemu dziecku naukę ?

1. Nadpobudliwość psychoruchowa. Nie będę tu pisała na ten temat więcej. Pobierz darmowy kurs – klikając w banerek z prawej strony bloga.

Zaznaczę jedynie, tego nie ma w kursie, że pewną postacią nadpobudliwości nerwowej są tiki, to jest szybkie, mimowolne i często powtarzane ruchy pewnych grup mięśni. Przejawiają się one w różnych postaciach, np. w formie mrugania, podrzucania ramion, kiwania głową, grymasów twarzy. Tiki najczęściej się pojawiają w wieku 5-12 lat i z czasem spontanicznie zanikają. Tiki należą do objawów nerwicowych i występują u dzieci odznaczających się nadpobudliwością ruchową w okresie przeżywania przez nie sytuacji konfliktowej lub sytuacji trudnej, w której nie potrafią sprostać wymaganiom rodziców lub szkoły. W sytuacjach stresowych u dzieci z nadpobudliwością psychoruchową mogą pojawić się wymioty, wybuchy gniewu, jąkanie się, moczenie nocne, problemy z jedzeniem, zaburzenia snu, obgryzanie paznokci.

2. Obniżenie pobudliwości ruchowej. Dziecko z obniżoną pobudliwością jest w klasie jakby nieobecne. Rozgląda się , jest  mało aktywne lub wcale, jest małomówne, ma tendencje do naśladowania innych. Wykonuje polecenia w zdecydowanie wolniejszym tempie niż rówieśnicy, nie wie na której stronie znajduje się zapis. Nie przejawia żadnego zainteresowania czy inicjatywy.

3. Zaburzenie lub obniżenie sprawności ruchowej.

Może się to przejawić:

-         nieprawidłowym trzymaniem ołówka w palcach oraz niewłaściwym posługiwaniem się przedmiotami codziennego użytku.

-         dziecko może mieć  problem z płynnością ruchu. Wykonywać  poprawnie poszczególne ruchy, jednak nie potrafić ich powiązać w harmonijną całość. Odnosi się wrażenie jakby każda grupa mięśni pracowała , u niego, niezależnie od siebie.

-         mogą pojawić się współruchy np.: machanie nogami, tułowiem, szyją, wysuwanie języka. Dziecko pisze  wolno, niestarannie, źle łączy litery. C

-        ma  zbyt silny nacisk długopisu, litery są niekształtne, przybory do pisania połamane, zeszyty zniszczone i podarte.

-          ma problemy na lekcjach w-f: porusza się bez płynności- niezgrabnie, ma problemy ze złapaniem piłki, rzutami, kopaniem, wspinaniem…

-         zaburzenie koordynacji wzrokowo – ruchowej powoduje, że dziecko z wielkim trudem uczy się dostosować swoje ruchy do właściwości przedmiotów. Zaburzenia mogą dotyczyć dużych grup mięśni i wówczas dzieci mają trudności z  jazdą na rowerze czy pływaniem. Dziecko takie określane są jako „niezdarne” . Zdarza się, że tłucze naczynia, kaleczy sobie palce, nie umie utrzymać równowagi na jednej nodze, niezdarnie biega.
Dzieci ogólnie opóźnione w rozwoju ruchowym są narażone w szkole na wiele przykrości. W trakcie zajęć w-f często doznają urazów i stłuczeń.

Zaburzenia mogą dotyczyć  obniżenia sprawności manualnej.
Wybiórcze obniżenie sprawności manualnej ujawnia się w czynnościach, o których przebiegu decydują ruchy dłoni i palców. Można wówczas zaobserwować u dziecka wolne tempo, jak i małą precyzję ruchów. Trudności występują przede wszystkim podczas pisania i rysowania. Pisze wolno,  pismo jest niekształtne, często nieczytelne.  Dziecko z tym zaburzeniem przestawia litery i cyfry, opuszcza drobne elementy ( ogonki, kreseczki, litery) , błędnie rozmieszcza rysunki na stronie, niekiedy nie mieści się w liniaturze. Ma problemy z ortografią.

4. Zaburzenia lub opóźnienia w rozwoju percepcji słuchowej.

-        w zakresie mowy - dziecko może mieć ubogi zasób słów, mieć trudności w zapamiętaniu trudnych i długich wyrazów. Dziecko z tego typu zaburzeniem trudno się wypowiada , źle dobiera słowa. Trudno mu zrozumieć skomplikowane polecenia ustne.

-         w zakresie czytania – przekręca wyrazy, myli wyrazy podobne, źle kładzie akcent podczas czytania ( co utrudnia mu również zrozumienie treści), czyta wolno.

-        w zakresie pisania – największe problemy ma z pisaniem ze słuchu. Opuszcza litery czy wręcz całe sylaby, gubi końcówki, łączy krótkie wyrazy z długimi. Często dziecko z  takim zaburzeniem ma  ogromne problemy z typowo polskimi głoskami : s,sz, ś, c, cz, ć; myli p-b, g-k, w-f, d-t oraz trudności w różnicowaniu głosek „i-j”. Myli  samogłoski nosowe „ą”, „ę” z zestawem głosek „-on”, „-om”, „-en”, „-em. Może mieć  problemy z głoskami tracącymi dźwięczność – np. :„chleb”

5. Zła technika uczenie się , złe nawyki d/t nauki , przygotowywania do klasówek czy sprawdzianów, odrabiania prac domowych. Brak systematyczności. Nieracjonalny tryb życia.

Każde zakłócenie trybu życia będzie u dziecka zauważalne. Ujemnym skutkiem może być  spadek wagi, zahamowanie wzrostu, zakłócenie procesu kostnienia czy złe wyniki krwi (zmniejszenie zawartości hemoglobiny w krwinkach)  itp. Spotkałam i ciągle spotykam  dzieci, które na problemy domowe reagują nie tylko złym zachowaniem, ale również alergią, bezdechem, uczuleniem , wypadaniem włosów…Zgłaszają  również częste bóle głowy, duże zmęczenie, brak apetytu  czy nadmierną senność…

Tego typu przyczyny zależne i spowodowane są Twoimi złymi nawykami.

Czy masz tego typu problemy?

„Przez całe lata byłem neurotykiem. Typem zgorzkniałym, przygnębionym i egoistą.

Wszyscy ciągle mi mówili, żebym się zmienił. I nie przestawali przypominać mi, jak bardzo byłem neurotykiem.

A ja się obrażałem, choć zgadzałem się z nimi.

I chciałem się zmienić, ale nie potrafiłem, mimo wielu wysiłków.

Najgorsze było to, że mój przyjaciel nie przestawał wypominać mi neurotycznego stanu, w którym trwałem. I również podkreślał konieczność zmiany.

Także z nim się zgadzałem i nie mogłem się na niego obrażać.

Ale skutek był taki, że czułem się jakby bezsilny i jakby skrępowany.

Aż pewnego dnia przyjaciel powiedział mi:

- Nie zmieniaj się. Bądź jaki jesteś. Tak naprawdę to nie ważne, czy się zmienisz, czy nie. Kocham cię jakim jesteś i nie mogę przestać cię kochać.

Te słowa zabrzmiały w moich uszach jak muzyka: “Nie zmieniaj się. Nie zmieniaj się. Nie zmieniaj się… Kocham cię… ”

Wtedy się uspokoiłem. I poczułem, że żyję.

I, co za cud, zmieniłem się! „

A. de Mello

Zobacz kurs:

Ćwiczenia na wyrównanie deficytów rozwojowych u dzieci

Skomentuj