Możesz usłyszeć jestem chory, nie chce iść do szkoły, dlaczego mam tam iść, nie odchodź..

Dziecko może skarżyć się na ból głowy, ból gardła, bóle brzucha lub na krótko przed czasem wyjścia na rozpoczęcie roku szkolnego. To naturalne stresowe reakcje.

Co robić?

- sama bądź spokojna- dzieci świetnie wyczuwają nastrój rodzica. Twój strach i obawy jedynie potęgują emocje dziecka.

-         wcześniej wybierz się na spacer z dzieckiem i pokaż mu budynek szkoły. Mam nadzieję, że uda się wam wejść również na teren placówki – by dziecko zobaczyło wnętrze; niech narysuje szkołę po powrocie

-         pobaw się w szkołę

-         opowiedz dziecku ciekawe , twórcze, dowcipne historie ze swojego życia szkolnego

-         opowiedz o swoich miłych doświadczeniach w relacjach z kolegami i koleżankami, nauczycielkami gdy Ty chodziłaś do szkoły. Mam nadzieję, że masz takie doświadczenia.

-         przeczytaj dziecku książeczkę o tematyce szkolnej.

-         unikaj długich pożegnań przed szkołą. Jeśli Twoje dziecko uroni  kilka łez to  nie martw się. Większość dzieci przestaje płakać, gdy  rodzice są już poza zasięgiem wzroku. Najlepszym rozwiązaniem jest pozostawienie dziecka szybko.

-         podporządkuj się regułom szkolnym. Jeżeli dzieci mają być pozostawiane przy szatni, bo schodzi po nie wychowawczyni – to nie prowadź dziecka sama do klasy. Jeżeli dzieci mają pozostawiać swoje stroje gimnastyczne czy podręczniki w jakimś określonym miejscu – to nie każ dziecku nosić ich przy sobie…..Widuję takie sytuacje bardzo często. Sama pokazujesz, że można łamać reguły nauczycielki, więc jak potem wytłumaczysz dziecku, że ma coś zrobić „ bo pani kazała”.

-         dziecko powinno wiedzieć,  że chodzenie do szkoły i nauka to jego obowiązek. Dobrze jeśli jest przyjemnością. Dokładnie tak jak z naszą pracą.

-         cały czas ćwicz u dziecka samoobsługę, samodzielność w jedzeniu, ubieraniu się , przebieraniu na w-f, dbaniu o porządek na biurku….

-         słuchaj i bądź zainteresowana tym co dziecko opowiada po powrocie ze szkoły, tym co dzieje się w szkole

-         stwórz rytuały , rutynę wczesnego kładzenia się spać by wstać do szkoły wypoczętym, samodzielnego ubierania się , jedzenia śniadania, pakowania drugiego śniadania…

-         kontroluj długość oglądania TV i zabawy przy komputerze

-         ćwicz sprawność fizyczną i rozwijaj zainteresowania dziecka

-         codziennie pomagaj w spakowaniu niezbędnych rzeczy – rób to z dzieckiem – nie za dziecko; z czasem jedynie kontroluj czy spakowało się samo

-         nigdy nie krytykuj nauczycieli. Podważenie autorytetu w większości przypadków spowoduje brak posłuszeństwa wobec nauczyciela, lekceważenie powierzanych obowiązków. Często, w późniejszym czasie, przenosi się na lekceważenie innych dorosłych – również rodziców.

-         utrzymuj z wychowawczynią bliski kontakt – dowiaduj się jak funkcjonuje dziecko w relacjach z rówieśnikami, w nauce, w zachowaniu, w samodzielności. Dziecko musi wiedzieć, że współpracujecie – często gdy jest brak takiej współpracy dziecko manipuluje rodzicami.

-         nie odrabiaj prac domowych za dziecko

-         wymagaj kończenia zadań

-         wymagaj czystego, starannego prowadzenia zeszytów i ćwiczeń. To uczy staranności, koncentracji, poprawia napięcie drobnych mięśni dłoni

-         jeżeli ma nieprawidłowy uchwyt pisarski kup specjalny długopis .

W okresie pierwszych trzech lat nauka nie jest podzielona na przedmioty. W tym czasie nauczyciel prowadzi zintegrowaną edukację wczesnoszkolną, w ramach następujących dziedzin: polonistycznej, muzycznej, plastycznej, społecznej, przyrodniczej, matematycznej, zajęć komputerowych, zajęć technicznych, wychowania fizycznego, języka obcego oraz etyki. W niektórych regionach przewidziano język mniejszości narodowej, czy język regionalny, np. język kaszubski.

Pierwszy dzień dziecka w szkole to również dzień zmiany Twojego życia drogi Rodzicu. Czekają Cię większe obowiązki. Szkoła dziecka również Ciebie zobowiązuje do odpowiedzialności, systematyczności, planowania działań ze względu na naukę dziecka.

Podkreślałam to wielokrotnie w swoich artykułach- dziecko jest Twoim lustrem. To Twoje podejście do nauki, świata i ludzi determinuje sukces szkolny dziecka w większym stopniu niż jego zdolności i predyspozycje. http://szkolnedziecko.pl/2009/12/czego-uczy-sie-dziecko/

“Dzieci przywiązują małą wagę do nauczania, które dostają od swoich rodziców, za to wiernie odwzorowują ich charaktery.”

Mason Cooley

Zobacz i wybierz . Wartościowa wiedza.

http://www.ekademia.pl/kurs/wyrownywaniedeficytow#t29440

Zmian w roku szkolnym 2010/2011 nie ma dużo. Od września rusza ogromny program dotyczący indywidualizacji nauczania w szkołach podstawowych. ( Czytaj http://tnij.org/zalozenia. )

Przyszłoroczna reforma kształcenia uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi zobowiązuje szkoły do niej przygotowania już teraz ( budowa platform dla dzieci poruszających się na wózkach, zapewnienie im opieki lekarskiej, a w przypadku uczniów z ADHD także specjalistycznej opieki pedagogicznej.)

Kolejna dość istotna zmiana dotknie gimnazjalistów, którzy rozpoczną teraz naukę w II klasie. Egzamin gimnazjalny, do którego podejdą za rok, będzie zupełnie inny niż dotychczas. Warunkiem ukończenia szkoły będzie przygotowanie w zespole tzw. projektu edukacyjnego.

Począwszy od roku szkolnego 2010/2011 uczniowie tych klas gimnazjum, w których obowiązuje nowa podstawa programowa kształcenia ogólnego, będą mieli obowiązek realizacji – w trakcie kształcenia w gimnazjum – projektu edukacyjnego (w roku szkolnym 2010/2011 obowiązek ten nie będzie dotyczył uczniów klas III gimnazjum, w których stosuje się dotychczasową podstawę programową). Informacja o udziale ucznia w realizacji projektu edukacyjnego oraz temat projektu będą zamieszczone na świadectwie ukończenia gimnazjum.

Dyrektorzy gimnazjum, w porozumieniu z radą pedagogiczną, zobowiązani są do określenia szczegółowych warunków realizacji projektu edukacyjnego w szkole, dostosowując te zasady do swoich możliwości organizacyjnych. Udział ucznia w realizacji projektu powinien być uwzględniony w wewnątrzszkolnych kryteriach oceniania zachowania. Gimnazja powinny dostosować swoje statuty w tym zakresie do 30 listopada 2010 r.

Gimnazjaliści dostaną też inne arkusze egzaminacyjne.

Każda część zostanie oceniona podwójnie. W ocenie znajdzie się wskaźnik polonistyczny i historyczno-społeczny oraz matematyczny i przyrodniczy. Egzamin humanistyczny zostanie podzielony na zadania z zakresu języka polskiego i z zakresu historii i wiedzy o społeczeństwie, a egzamin matematyczno – przyrodniczy na część matematyczną i z zakresu przedmiotów przyrodniczych. Teraz jest tylko część humanistyczna i matematyczno-przyrodnicza.  Inaczej będzie wyglądał też egzamin z języka obcego. Tak jak na maturze będzie go można zdać na poziomie podstawowym i zaawansowanym. ( Informator o egzaminie gimnazjalnym od roku szkolnego 2011/2012 został już opublikowany na stronie http://www.cke.edu.pl/ )

Większe kompetencje rad pedagogicznych przy promowaniu uczniów

Zrezygnowano z konieczności uzyskiwania opinii poradni psychologiczno-pedagogicznej przy podejmowaniu decyzji o powtarzaniu klasy przez ucznia klas I-III szkoły podstawowej. Obecnie decyzję w tej sprawie, na podstawie opinii nauczyciela, będzie podejmować wyłącznie rada pedagogiczna.

W tym roku nie zmieniają się programy nauczania, a Centralna Komisja Egzaminacyjna nie przewiduje żadnych nowości w kwestii matur czy egzaminów.

Więcej wolnego, ale dłuższy rok szkolny

W opublikowanym na stronach Ministerstwa Edukacji Narodowej projekcie nowelizacji rozporządzenia w sprawie organizacji roku szkolnego znalazła się propozycja zakończenia zajęć w ostatni piątek czerwca. I tak zajęcia w roku szkolnym 2010/2011 kończyłyby się 22 czerwca, w środę przed przypadającym w czwartek, 23 czerwca, Bożym Ciałem – dniem ustawo wolnym od pracy.

Dyrektor zadecyduje o dniach wolnych

Projekt zakłada, że dyrektor szkoły po zasięgnięciu opinii rady pedagogicznej, rady rodziców (rady szkoły) oraz samorządu uczniowskiego będzie decydować o dodatkowych dniach wolnych od zajęć dydaktyczno-wychowawczych ( w szkołach podstawowych i zasadniczych będzie sześć takich dni, w gimnazjach osiem, a w pozostałych – 10). Będą to na przykład dni, w których przeprowadza się egzaminy zewnętrzne. Dyrektor szkoły będzie również mógł ustalać dni wolne od zajęć dla świąt religijnych, które nie są ustawowo wolne.

Liczba dni wolnych od zajęć będzie zróżnicowana w zależności od typu szkoły i wynosić będzie dla:

• szkół podstawowych, zasadniczych szkół zawodowych, szkół policealnych oraz placówek kształcenia praktycznego i placówek kształcenia ustawicznego – do 6 dni;
• gimnazjów – do 8 dni;
• liceów, liceów uzupełniających, techników i techników uzupełniających – do 10 dni.

W szczególnych sytuacjach dyrektor będzie mógł ustalić dodatkowe dni wolne od zajęć w porozumieniu z organem prowadzącym i pod warunkiem ich odpracowania.

Projekt rozporządzenia dookreśla także obowiązek organizowania zajęć w dodatkowe dni wolne, o których mowa w rozporządzeniu. Przepis zobowiązuje dyrektora do zorganizowania zajęć wychowawczo-opiekuńczych dla wszystkich uczniów, którzy zgłoszą się w tym dniu do szkoły.

Dyrektorzy do 15 października 2010 roku mają powiadomić uczniów i ich rodziców o ustalonych dodatkowych dniach wolnych od zajęć.

Przeczytaj również moje artykuły:

http://szkolnedziecko.pl/2010/06/dzieci-ze-specjalnymi-potrzebami-edukacyjnymi/#more-1455

http://szkolnedziecko.pl/2010/05/indywidualizacja-procesu-nauczania-i-wychowania-uczniow-klas-i-iii-zalozenia-projektu/#more-1265

Zobacz i wybierz . Wartościowa wiedza.

http://www.ekademia.pl/kurs/wyrownywaniedeficytow#t29440

Upadek dziecka ze schodów podczas wyścigów na szkolnym korytarzu czy rozbicie głowy w trakcie przepychanek z kolegą może być podstawą do domagania się odszkodowania. Nawet jeśli krzywda ucznia wynika z działań drugiego dziecka, to szkoła jest instytucją, do której należy kierować ewentualne roszczenia odszkodowawcze. Wypłata pieniędzy przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych następuje jednak tylko na wniosek osoby pokrzywdzonej lub jej opiekuna.

– Opiekunowie poszkodowanego często obwiniają rodziców ucznia, które spowodowało obrażenia u ich dziecka. Tymczasem to obowiązkiem szkoły jest zapewnienie bezpieczeństwa zarówno podczas lekcji, jak i w przerwach między nimi – wyjaśnia Kamil Markiewicz, prawnik D.A.S. Towarzystwa Ubezpieczeń Ochrony Prawnej.

Szkoła odpowiada również za szkody wyrządzone przez nauczycieli, wychowawców i pracowników administracyjnych. Jeśli zdarzy się więc, że uraz ucznia spowodowany zostanie przez działania konkretnego pracownika szkoły, rodzice powinni kierować swoje roszczenia odszkodowawcze w pierwszej kolejności do placówki oświatowej. Nie można jednak wykluczyć i takiej sytuacji, gdy odpowiedzialność za wypadek ponosić będzie bezpośrednio nauczyciel, na przykład, gdy użyje przemocy wobec ucznia, który w wyniku tego upadnie i złamie rękę.

W zależności od rodzaju obrażenia rekompensata może być jednorazowa lub wypłacana regularnie przez określony czas. Jeśli kwota zadośćuczynienia nie rekompensuje strat, można ubiegać się także o dalsze świadczenia od szkoły lub nauczyciela w uzasadnionych sytuacjach. Jednak to po stronie poszkodowanego leży obowiązek wykazania związku przyczynowego między szkodą a wydarzeniem, które ją spowodowało.

– Ważne jest, aby dziecko lub jego opiekunowie czynnie uczestniczyli w postępowaniu powypadkowym, w tym w sporządzaniu protokołu ze zdarzenia – radzi Kamil Markiewicz.

I dodaje, że po doręczeniu protokołu mają tylko 7 dni na to, aby zgłosić uwagi lub zastrzeżenia do jego treści. W przypadku dużych rozbieżności pomiędzy protokołem i zastrzeżeniami konieczne może się okazać przeprowadzenie ponownego postępowania powypadkowego. Jeśli pokrzywdzony lub jego rodzice nie wykorzystają możliwości składania zastrzeżeń do protokołu powypadkowego, to w przypadku późniejszej sprawy sądowej będzie trudno go podważyć.

Podstawa prawna

Art. 415 i 444 kodeksu cywilnego ustawa z 23 kwietnia 1964 r. (Dz.U. nr 16, poz. 93 z późn. zm

Źródło Gazeta Prawna.
Zobacz kiedy możesz otrzymać odszkodowanie
http://szkolnedziecko.pl/word/kiedy_odszkodowanie.doc

Zobacz i wybierz . Wartościowa wiedza.

http://www.ekademia.pl/kurs/wyrownywaniedeficytow#t29440

Dlaczego dziecko płacze- oto jest pytanie ?

Według badań niepokojącym jest stan, gdy dziecko płacze dłużej niż trzy godziny w ciągu dnia.

Dlaczego płacze zdrowe, zadbane małe dziecko – łatwiej by było wymienić dlaczego – nie płacze. Płacze bo: za zimno, za ciepło, za jasno, za ciemno, za głośno, za cicho, za mokro, za ciasno, z głodu, z bólu brzucha, bo psoci się mucha, bo jest zmęczone lub dlatego , że chce się bawić, bo chce usnąć i dlatego, że nie chce spać…..Tak mogłabym przez cały artykuł. W wielu przypadkach, nie jesteśmy w stanie określić –dlaczego płacze. Płacze? – wrzeszczy aż nie może złapać tchu ,sinieje i to trwa zdaje się w nieskończoność. Czujemy się winni jako rodzice, że tak płacze, że nie wiemy dlaczego, że nie wiemy jak pomoc. Jest to dla nas trudna, bolesna sytuacja.

Droga mamo. Jesteśmy różni, pod względem płaczu również. Niektóre dzieci łatwiej uspokoić inne trudniej. Niektóre są bardziej wrzaskliwe, inne płaczliwe jeszcze inne biegające. Są też lękliwe, odważne ….Płacz również jest różny.

Pytanie chyba trzeba zadać inne- co zrobić, żeby nie płakało ?!

Dyscyplinowanie dzieci jest prawdopodobnie jedną z najtrudniejszych umiejętności dla rodziców do nauki

Z pewnością pediatra Ci podpowie wiele sposobów, czy przyjaciółka .

Z własnego doświadczenia mogę podpowiedzieć:

-         nie ignoruj tego płaczu. Małe dziecko uczy się behawioralnie . Ma się nauczyć, że  podchodzisz i opiekujesz się nim nie tylko wtedy  gdy płacze, ale również wtedy gdy bawi się grzechotką, gdy gaworzy. Zwróć uwagę w jakich sytuacjach zajmujesz się dzieckiem. Będzie płakało, bo nauczy się , że wtedy jesteś, że ktoś się nim wtedy zajmuje, przywołało kogoś. Nie umie mówić – tak się komunikuje.

-         noszenie na rękach –dziecko czuje obecność, bliskość matki . Dlatego taką furorę zrobiły nosidełka i chusty. Dziecko jest wtedy spokojniejsze Nowe, pojawiające się bodźce zewnętrzne, nie są tak niepokojące, gdy dziecko czuje ciało matki-jej dotyk, oddech, bicie serca.

-         szeptanie i dotykanie

-         spokojna muzyka, rytmiczne dźwięki ( niektóre dzieci lubią szum ulicy czy jednostajny warkot pralki)

Co z nami rodzicami?

Z naszymi potrzebami, uczuciami?

Niedospani, zmęczeni szukamy chwili spokoju.

Co robić?

-         dziecko nie płacze przeciw Tobie, płacze bo ciągle chce być Tobą. ( ciesz się , bo to szybko minie i nie będzie Ci nawet chciało powiedzieć gdzie jest)

-         jeżeli możesz dziel się obowiązkami i przyjemnościami przy dziecku z innymi. Pozwól innym też zająć się dzieckiem. Częstym błędem mam jest zaborczość w opiece. Uważają, że zrobią wszystko przy dziecku najlepiej. Nie podważam tego, ale dla własnego dobra, nabrania dystansu odpuść mamo trochę. Widuję w przedszkolu i szkole nadopiekuńcze matki i obserwuję potem tego konsekwencje. Dziecko potrzebuje różnych ludzi . Szczególnie pozwól , a wręcz domagaj się by opiekę na równi z Tobą miał ojciec. Jego zachowanie, reakcje mają ogromny wpływ nie tylko na rozwój dziecka, ale również na tworzenie wzajemnej więzi- jest ona nie do przecenienia.

-         jeżeli płacz dziecka wyprowadzi Cię z równowagi- połóż je w bezpiecznym miejscu i odejdź by się uspokoić. Nie ma możliwości, żeby zdenerwowany opiekun uspokoił dziecko. Czy będzie ono małe czy duże.

Ludzie płaczą , taka jest nasza natura. Płaczemy ze stresu, gdy czujemy się przygnębieni, gdy dzieje się nam krzywa, ze wzruszenia… To normalne płakać. Niektórzy płaczą więcej od innych, zależy to od osobowości.. Zrozum płacz starszego dziecka

-         nie karć go za to, że płacze. Dotyczy to w równej mierze dziewczynek co chłopców. To tak jakbyś zabraniała się śmiać. Niech wyraża swoje uczucia, to jest bardzo dobrze dla zdrowia. Tłumienie uczuć odkłada się w organizmie . Jest wiele chorób pochodzenia somatycznego. Ważna jest forma wyrażania uczuć i  panowanie nad gniewem,

-          spytaj co jest powodem

-         nie oceniaj, po prostu wysłuchaj

-         powiedz, że rozumiesz

-         nie śmiej się dziecka , gdy płacze. Poczuje się lekceważone , nie będzie miało jasnej sytuacji czy jego uczucia są adekwatne i czy są ważne dla Ciebie

-         jeżeli uważasz, że płacz jest orężem w walce z Tobą ( dzieci wykorzystują często tę „broń” przeciw rodzicom) to powiedz to

Na koniec kilka pytanko samodzielnej odpowiedzi, w ciszy i tylko sobie.

Kiedy płaczesz, w jakich sytuacjach ? Co chciałabyś , żeby wtedy zrobiła najbliższa Ci osoba? Czy chciałabyś być swoim dzieckiem?

„Dziecko może nauczyć dorosłego trzech rzeczy: cieszyć się bez powodu, być ciągle czymś zajętym i domagać się – ze wszystkich sił- tego , czego się pragnie”.

Paulo Coelho

brazylijski pisarz i poeta

Zobacz i wybierz . Wartościowa wiedza.

http://www.ekademia.pl/kurs/wyrownywaniedeficytow#t29440

Analiza, to także próba zrozumienia zaobserwowanych zachowań dziecka, odczytanie ich znaczenia, zrozumienie przeżyć i potrzeb dziecka. Wyjaśniać, tłumaczyć zachowania lub ich brak można poprzez wykazanie ich związku z dotychczasowymi doświadczeniami dziecka lub przez wskazanie, jaką funkcję pełni dane zachowanie w życiu dziecka. Przydatna będzie tu wiedza nauczyciela o rozwoju dzieci i jego środowiskowych uwarunkowaniach.

Wiele umiejętności ważnych dla nauki w szkole pojawia się już w wieku przedszkolnym. Dzieci „opanowują podstawowe sprawności i nawyki ruchowe, są na ogół zaradne i samodzielne w zakresie czynności samoobsługowych, posługują się myśleniem przyczynowo-skutkowym, porządkowaniem i klasyfikowaniem różnych obiektów, mają umiejętności porozumiewania się i współdziałania z dorosłymi i rówieśnikami, z wiekiem zyskują wytrzymałość i odporność na fizyczny i intelektualny wysiłek, w ich aktywności pojawiają się obok zabawy nowe formy: nauka i praca, wreszcie osiągają gotowość psychomotoryczną, słownikowo-pojęciową i emocjonalno-motywacyjną do opanowania mowy pisanej[1]

Proponujemy, aby nauczyciel  analizując dane z przeprowadzonej obserwacji starał się odpowiedzieć na pytanie, co ułatwi a co utrudni dziecku naukę w szkole i świadomie posługiwał się ustalonymi kategoriami porządkowania wyników obserwacji. W metodzie Skala Gotowości Szkolnej (SGS) ogólnymi kategoriami analizy są  Podskale.

Umiejętności Szkolne

Treść zachowań i umiejętności, które składają się na tę podskalę odpowiada zadaniom stawianym przed dziećmi w ramach wychowania  przedszkolnego i zarazem oczekiwaniom nauczycieli. Analizie powinna zostać poddana: znajomość cyklicznych zmian w przyrodzie, działania związane z liczeniem, opowiadanie obrazków i historyjek obrazkowych, nabywanie umiejętności fonologicznych, rysowanie szlaczków. Te zachowania i umiejętności są związane z rozwojem różnych funkcji psychicznych: uwagi, pamięci, reprezentacji pojęciowej (liczba, przestrzeń, czas) i działań z nią związanych, myślenia operacyjnego i przyczynowo-skutkowego oraz rozwoju psychomotorycznego.

Dziecko we wczesnych fazach rozwoju umysłowego myśli w działaniu, mówi o tym, co robi,  przekłada przedmioty, kiedy chce je policzyć itp. Natomiast nauka szkolna oparta jest o obrazy i pojęcia, jest w dużym stopniu zwerbalizowana, wymaga umiejętności szeregowania, klasyfikowania i myślenia przyczynowo- skutkowego. Analizy wymaga proces przechodzenia od myślenia konkretnego do posługiwania się reprezentacją symboliczną.

Kompetencje Poznawcze

Analiza tej podskali obejmuje zachowania i umiejętności  dziecka, które dotyczą jego zainteresowań i osiągnięć poznawczych. Są to: poszukiwanie i gromadzenie doświadczeń, łączenie ich w ogólniejsze kategorie poznawcze (np. pojęcia), odkrywanie zależności między doświadczeniami i komunikowanie swoich doświadczeń innym. Analiza dotyczy umiejętności poznawczych związanych z różnymi obszarami działań dziecka: z poznawaniem świata przyrody, świata społecznego i symbolicznego. Pamiętać trzeba, że wiele z tych umiejętności wykracza poza rozwojowy i edukacyjny kanon przygotowania sześciolatka do edukacji w szkole, np. umiejętności matematyczne dodawania i odejmowania do 100. Nauczyciel nie może oczekiwać, że pojawią się u większości dzieci, ale powinien umieć je dostrzegać.

Sprawność Motoryczna

Analiza dotyczy aktywności i sprawności ruchowej dziecka, koordynacji ruchowej i sprawności manualnej oraz zadowolenia dziecka z udziału w zajęciach ruchowych.

Samodzielność

Osiąganie samodzielności wiąże się z tym, że w szkole dziecko pozostaje przez kilka godzin w grupie rówieśników. Oczekuje się od niego, że będzie samodzielne w zakresie czynności samoobsługowych i wykonywania zadań szkolnych oraz tego, że nie będzie wymagało ciągłej bliskości i uwagi nauczyciela.

Analiza samodzielności obejmuje te zachowania i umiejętności dzieci, które polegają na zaradności, samodzielnym poszukiwaniu sposobów rozwiązania trudnych sytuacji. Do podskali należą takie cechy zachowania, jak wytrwałość i odporność. Analiza dotyczy także  braku samodzielności, który widoczny jest w przejawianej zależności, częstych prośbach o pomoc, rezygnacji z własnej inicjatywy. Jeżeli takie zachowania dziecka nie mają przejściowego charakteru, mogą świadczyć o poważnych problemach.

Rozwijanie nowej formy aktywności jaką jest nauka, jest możliwe dzięki zdolności  oddzielenia czynności od  jej wyniku. Zabawa jest główną formą aktywności dziecka w wieku przedszkolnym. W zabawie liczą się czynności, one są celem i źródłem przyjemności. Nauka  jest  formą aktywności, w której ważny jest wynik, efekt.  Aby osiągnąć pożądany rezultat dziecko musi kontynuować pracę nawet wtedy,  kiedy nie ma na to ochoty. Oczekuje się od niego wytrwałości i zainteresowania wynikiem. Konieczność wykonywania poleceń wymaga ich rozumienia, pamiętania a także odporności na niepowodzenia podczas ich realizacji.

Niekonfliktowość

Rozpoczęcie nauki w szkole łączy się z przynależeniem do grupy, do społeczności szkolnej, co pociąga za sobą konieczność respektowania uzgodnionych a także nieformalnych reguł. Wiele zadań szkolnych wymaga współpracy z rówieśnikami, uwzględniania ich praw np. kolejności, część zadań wykonywana jest dla innych dzieci. Wiele problemów wiąże się z rozwiązywaniem sytuacji konfliktowych, w tym  związanych z rywalizacją.

Podskala zawiera pozycje odnoszące się do umiejętności społecznych: współdziałania w grupie, przestrzegania zawartych umów, uwzględniania praw innych dzieci, wyrażania ujemnych uczuć bez krzywdzenia innych. Wymienione tu zachowania dzieci dotyczą podejmowania prób rozwiązywania konfliktów i dążenia do opanowania gwałtownych uczuć w trudnych dla dziecka sytuacjach. Siedem pozycji tej podskali dotyczy zachowań agresywnych, gwałtownych przejawów emocji, wywoływania konfliktów.

Aktywność Społeczna

Dotyczy zachowań i umiejętności dziecka w zakresie kontaktowania się i porozumiewania z rówieśnikami. Należą do nich: umiejętność komunikowania się, zadawania pytań, zdobywania informacji, zapraszania dzieci do wspólnej zabawy, wyrażania siebie i bycia rozumianym przez innych. Podskala obejmuje zachowania wspólnotowe związane z okazywaniem wsparcia i pomocy, a także zachowania świadczące o swobodnej ekspresji własnych uczuć.

Trzeba pamiętać, że wytrzymałość i odporność dzieci zależy od ich stanu zdrowia i stanu psychofizycznego. Jeżeli dziecko często choruje, bywa bierne, apatyczne, skarży się na hałas i przejawia inne zachowania świadczące o niskiej odporności fizycznej, to może mieć trudności z tolerowaniem warunków zewnętrznych typowych dla większości szkół. Podobny problem dotyczyć może dzieci o dużej wrażliwości emocjonalnej. Szczególnie w takim przypadku w przejściowym okresie wprowadzania reformy, rodzice powinni się zapoznać z warunkami szkoły i ze sposobem dostosowania środowiska do potrzeb dzieci.

W przeszłości szkoła jako środowisko nauki dla małych dzieci często była charakteryzowana jako miejsce o dość sztywnej strukturze, które wymagało dużej cierpliwości i przewidywania skutków własnego zachowania. Dzieci musiały nauczyć się czekać na przerwę, zgłosić się zanim wolno było im zapytać, pamiętać o przyniesieniu do szkoły potrzebnych rzeczy. Pomimo przewidywanych zmian w szkołach stosownie do Rozporządzenia w sprawie podstawy programowej[2], jeżeli dziecko często zmienia rodzaj zajęcia, bardzo krótko koncentruje uwagę, „nie słucha”, nie potrafi  zorganizować sobie zabawy, jest chaotyczne, nie kończy zadań i samowolnie wychodzi, przerywa nauczycielce, kiedy czegoś chce, to nauka w pierwszej klasie może być dla niego trudna.

cmppp.edu.pl

Przeczytaj również ten wpis

http://szkolnedziecko.pl/2010/06/gotowosc-dziecka-do-podjecia-nauki-sprawdz/

Zobacz również testy:

http://szkolnedziecko.pl/pdf/test-gotowosci1.pdf

http://szkolnedziecko.pl/pdf/test-gotowosci2.pdf

Zobacz i wybierz . Wartościowa wiedza.

http://www.ekademia.pl/kurs/wyrownywaniedeficytow#t29440

Przez pierwsze trzy miesiące bezrobotni otrzymają 742,10 zł (dotychczas 717 zł). Potem, przez kolejne trzy lub dziewięć miesięcy, będą mieli 582,70 zł zasiłku (dotychczas 563 zł). Wyższy zasiłek otrzymają także ci bezrobotni, którym przyznano go do końca ubiegłego roku. Od 1 czerwca będą pobierali 595,20 zł (dotychczas 575,00 zł).

Obecnie okres pobierania zasiłku wynosi:

1) 6 miesięcy – dla bezrobotnych zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze powiatu, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku nie przekraczała 150 % przeciętnej stopy bezrobocia w kraju;

2) 12 miesięcy – dla bezrobotnych:

a) zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze powiatu, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku przekraczała 150 % przeciętnej stopy bezrobocia w kraju lub

b) powyżej 50 roku życia oraz posiadających jednocześnie co najmniej 20-letni okres uprawniający do zasiłku, lub

c) którzy mają na utrzymaniu co najmniej jedno dziecko w wieku do 15 lat, a małżonek bezrobotnego jest także bezrobotny i utracił prawo do zasiłku z powodu upływu okresu jego pobierania po dniu nabycia prawa do zasiłku przez tego bezrobotnego.

Zasiłek dla bezrobotnych przysługuje za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia rejestracji. Jednak są sytuacje, kiedy musi upłynąć kilka miesięcy zanim bezrobotny otrzyma zasiłek. I tak otrzyma on to świadczenie po upływie:

• 90 dni, gdy w okresie 6 miesięcy przed zarejestrowaniem w urzędzie pracy bezrobotny rozwiązał stosunek pracy (służbowy) za wypowiedzeniem albo na mocy porozumienia stron,

• 180 dni, jeżeli w okresie 6-ciu miesięcy poprzedzających rejestrację w urzędzie pracy spowodował rozwiązanie ze swej winy stosunku pracy (służbowego) bez wypowiedzenia,

• okresu, za który bezrobotny otrzymał ekwiwalent, odprawę lub odszkodowanie.

Kto może mieć status bezrobotnego

Zasiłek może otrzymać tylko ten, kto ma status bezrobotnego. Taki status może uzyskać obywatel Polski, a także cudzoziemiec posiadający zezwolenie na osiedlenie się lub status uchodźcy, który poszukuje i podejmuje zatrudnienie na terytorium Polski. Pod warunkiem, że spełnią oni wszystkie poniższe warunki. Status osoby bezrobotnej może otrzymać osoba, która:

• nie jest zatrudniona, tzn. nie wykonuje pracy na postawie stosunku pracy, stosunku służbowego,

• nie wykonuje innej pracy zarobkowej (nie wykonuje pracy lub nie świadczy usług na podstawie umów cywilnoprawnych, w tym umowy agencyjnej, umowy o dzieło, umowy zlecenie).

• jest zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy (w przypadku osób niepełnosprawnych w połowie tego wymiaru),

• ukończyła 18 lat i nie uczy się w systemie dziennym,

• nie ukończyła: 60 lat kobieta, 65 lat mężczyzna,

• nie nabyła prawa do emerytury, renty inwalidzkiej, renty socjalnej, renty szkoleniowej lub renty rodzinnej w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia,

• nie pobiera świadczenia rehabilitacyjnego, zasiłku chorobowego, macierzyńskiego oraz zasiłku w wysokości zasiłku macierzyńskiego, zasiłku przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego,

• nie pobiera zasiłku stałego na podstawie przepisów o pomocy społecznej,

• nie jest właścicielem lub posiadaczem samoistnym lub zależnym nieruchomościi rolnej lub gospodarstwa rolnego o powierzchni powyżej 2 ha przeliczeniowych,

• nie posiada wpisu do ewidencji działalności gospodarczej,

• nie podlega na podstawie odrębnych przepisów obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, z wyjątkiem ubezpieczenia społecznego rolników,

• nie odbywa kary pozbawienia wolności lub nie jest tymczasowo aresztowana,

• nie uzyskuje miesięcznie (z innego tytułu niż praca) przychodu w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia z wyłączeniem przychodów uzyskanych z tytułu odsetek od środków zgromadzonych na rachunkach bankowych,

• nie pobiera po ustaniu zatrudnienia świadczenia szkoleniowego, oraz nie pobiera świadczenia pielęgnacyjnego lub dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka i utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych na skutek upływu ustawowego okresu jego pobierania.

Rejestracja w urzędzie

Jeśli osoba, która utraciła pracę spełnia wspomniane warunki, to żeby uzyskać status bezrobotnego musi się jeszcze zarejestrować w powiatowym urzędzie pracy właściwym ze względu na swoje stałe lub czasowe miejsce zameldowania. Jeśli nie ma żadnego zameldowania, zgłasza się do urzędu pracy, na którego obszarze przebywa i składa tutaj oświadczenie, że nie jest zarejestrowana w innym urzędzie pracy.

Każda osoba zgłaszająca się do rejestracji wypełnia kartę rejestracyjną na podstawie posiadanych dokumentów. Każda informacja zapisana w karcie rejestracyjnej jest sprawdzana przez pracownika urzędu z oryginałami dokumentów dostarczonymi w chwili rejestracji. Osoba rejestrująca się poświadcza własnoręcznym podpisem złożonym w obecności pracownika urzędu prawdziwość danych i oświadczeń zawartych w karcie.

Osoba rejestrująca się w urzędzie powinna mieć przy sobie następujące dokumenty:

- dowód osobisty lub inny dokument tożsamości wraz z potwierdzeniem zameldowania,

- świadectwo ukończenia ostatniej szkoły (uczelni) w oryginale,

- świadectwa pracy z całego okresu zatrudnienia oraz wszystkie inne oryginały dokumentów niezbędnych do ustalenia ewentualnych uprawnień,

- numer NIP, legitymacja ubezpieczeniowa

- wymagana jest także książeczka wojskowa

Osoby, które prowadziły własną działalność gospodarczą muszą oprócz wymienionych dokumentów dostarczyć do urzędu wszystkie decyzje o wykreśleniu z ewidencji działalności gospodarczej wraz z zaświadczeniami ZUS o okresach opłacania składek na ubezpieczenia społeczne wraz ze wykazaniem podstaw ich wymiaru.

Z kolei osoby, które pracowały w niepełnym wymiarze czasu pracy (np.3/4, czy 1/2 etatu lub na umowę zlecenie) muszą dostarczyć za każdy przepracowany miesiąc zaświadczenie z zakładu pracy o wysokości zarobków i o odprowadzonych składkach ZUS.

Osoby, które pobierały świadczenia ZUS (zasiłek chorobowy, zasiłek rehabilitacyjny, zasiłek macierzyński lub zasiłek w wysokości zasiłku macierzyńskiego) po ustaniu zatrudnienia, muszą dostarczyć zaświadczenie z ZUS o okresie pobierania tego świadczenia z podstawą wymiaru lub zaświadczenie o okresie pobierania renty. A osoby niepełnosprawne winny dostarczyć do rejestracji oprócz ww. dokumentów również orzeczenie o niepełnosprawności.

Jeśli zainteresowany nie dostarczy wymienionych dokumentów lub odmówi złożenia podpisu w karcie rejestracyjnej, to urząd nie zarejestruje go jako osoby bezrobotnej

Kto otrzyma zasiłek dla bezrobotnych

Nie każdy kto ma status bezrobotnego będzie otrzymywał zasiłek. Otrzyma go tylko ten bezrobotny, który:

• w okresie 18 miesięcy przed dniem rejestracji udokumentował co najmniej 365 dni:

- zatrudnienia lub wykonywania pracy na podstawie umowy o pracę nakładczą lub świadczenia usług na podstawie umowy agencyjnej lub zlecenie z co najmniej minimalnym wynagrodzeniem, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy,

-opłacania składki na ubezpieczenia społeczne z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej lub współpracy jeżeli podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej minimalnego wynagrodzenia,

-wykonywania pracy w okresie tymczasowego aresztowania, jeżeli podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej połowy minimalnego wynagrodzenia,

-został zwolniony po odbyciu zasadniczej służby wojskowej, jeśli jej okres odbywania wynosił 240 dni,

- opłacał składkę na Fundusz Pracy w związku z zatrudnieniem lub wykonywaniem innej pracy zarobkowej za granicą u pracodawcy zagranicznego,

- był zatrudniony za granicą i przybył do Polski jako repatriant,

- był zatrudniony w państwach członkowskich Unii Europejskiej.

Nawet, jeśli spełni wymienione warunki to i tak nie będzie otrzymywał zasiłku, jeśli urząd pracy przedstawi mu propozycję odpowiedniej pracy, stażu, przygotowania zawodowego dorosłych, szkolenia, prac interwencyjnych lub robót publicznych.

Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Zobacz i wybierz . Wartościowa wiedza.

http://www.ekademia.pl/kurs/wyrownywaniedeficytow#t29440

Informacje te jednak nie zostały udzielone, a sprawa trafiła na wokandę.

Zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej zobowiązane do udostępnienia informacji są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne.

W  opinii ustawowo zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej są m.in. podmioty reprezentujące jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym. Dyrektor szkoły bez wątpienia takim podmiotem jest

Na szkole spoczywają bowiem zadania dydaktyczno-wychowawcze, a jej dyrektor odpowiedzialny jest za zapewnienie bezpieczeństwa uczniom i nauczycielom w czasie organizowanych przez szkołę zajęć na mocy ustawy o systemie oświaty.
Sąd w Krakowie podkreślił, że udostępnianie informacji publicznych przez organy do tego zobowiązane powinno być regułą, a jakakolwiek odmowa udostępnienia musi być uzasadnionym wyjątkiem. Sąd – w przeciwieństwie do dyrektora szkoły – nie miał wątpliwości, że kwestie bezpieczeństwa w szkole oraz naruszeń prawa przez uczniów są sprawą publiczną. Zgodnie z ustawą udostępnieniu podlega w szczególności informacja publiczna o polityce wewnętrznej danej jednostki, zasadach jej funkcjonowania, sposobie realizacji zadań oraz ich skutkach.

Skoro więc do obowiązków dyrektora szkoły należy dbanie o bezpieczeństwo uczniów i nauczycieli w czasie zajęć szkolnych, to szczegóły dotyczące spełniania tego obowiązku są informacją o charakterze publicznym, która podlega udostępnieniu.
Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, sygn. II SAB/Kr 33/10.
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Więcej przemocy, mniej kradzieży w szkołach – tak podają policyjne statystyki

W policyjnych kartotekach najczęściej odnotowuje się bójki, kradzieże i rozboje. Wynika z nich, że w 2009 r. wzrosła ilość bójek i pobić w szkołach, zmalała za to liczba popełnianych kradzieży.

„Uszczerbek na zdrowiu” – statystyka

W 2009 r. przybyło spraw zakwalifikowanych jako „uszczerbek na zdrowiu”. Policja odnotowała ich w podstawówkach i gimnazjach ponad 2,2 tys. W 2008 r. było ich 1,3 tys. W szkołach średnich ta liczba jest znacznie mniejsza. W 2009 r. „tylko” 139 uczniów doznało tam uszczerbku na zdrowiu.

„Uszczerbek na zdrowiu” to najróżniejsze obrażenia: od niewielkich ran czy siniaków po poważne urazy, jak złamania kończyn czy wstrząśnienia mózgu.

Bójki, pobicia – statystyka

Wiele z tych urazów to efekt agresywnych zachowań, które wciąż są dużym problem polskich szkół. Najwięcej bójek i pobić jest w gimnazjach i podstawówkach. W 2009 r. policja odnotowała ich tam ok. tysiąca. W szkołach średnich – 60.

Rozboje, wymuszenia i kradzieże – statystyka

Rozboje i wymuszenia wciąż są dużym problemem polskich szkół. Co roku policja rejestruje ich w szkołach 3-4 tys. Policyjne statystyki wskazują natomiast na spadek liczby kradzieży. W podstawówkach i gimnazjach w 2009 r. było ich 2,6 tys. To ok. 160 mniej niż w roku 2008.

Źródło: strona internetowa gazety Rzeczpospolitej.

Zobacz i wybierz . Wartościowa wiedza.

http://www.ekademia.pl/kurs/wyrownywaniedeficytow#t29440

Nowela ma wzmocnić ochronę ofiar przemocy, m.in.  przez skuteczną izolację sprawców od ofiar przemocy, przez środki separujące np. zakaz zbliżania czy nakaz opuszczenia wspólnego mieszkania. Ustawa wprowadza bezpłatną obdukcję, przewiduje także obowiązkową terapię dla sprawców przemocy.

Nowelizacja uprawnia pracowników socjalnych do interweniowania, gdy zagrożone jest życie lub zdrowie dziecka. Decyzja taka nie może być podejmowana jednoosobowo, ale wspólnie z funkcjonariuszem policji i przedstawicielem służby zdrowia. Daje także rodzicom prawo do odwołania się od tej decyzji.

W przypadku zabrania dziecka z domu w sytuacji zagrożenia jego życia, sąd rodzinny musi niezwłocznie, w trybie 24-godzinnym, podjąć decyzję o jego dalszych losach; w takim samym trybie ma być także rozpatrywane odwołanie rodziców.

Wprowadza także wymóg tworzenia w każdej gminie zespołów interdyscyplinarnych złożonych z przedstawicieli służb zajmujących się przeciwdziałaniem przemocy.

Ustawa zakłada, że minister pracy i polityki społecznej oraz rzecznik praw dziecka po roku obowiązywania nowych zapisów przedstawią Sejmowi i Senatowi informację o skutkach ustawy. Nowela wejdzie w życie 1 sierpnia.(PAP)

Pobierz całość ustawy z mojego serwera

http://szkolnedziecko.pl/pdf/przemoc.pdf

Przeczytaj – warto : http://www.eioba.pl/a127096/napluc_ci_w_gebe_tatusiu

Polecam stronę gdzie znajdziesz bajki-zasypianki, bajki- pomagajki .

Na stronach Zasypianek znajdziesz dużo o bajkach pomagajkach (terapeutycznych) – bajkach, które mogą pomóc Twojemu dziecku w przezwyciężeniu jego problemów. Niektórzy nazywają je „bajki terapeutyczne”, inni „bajki-pomagajki”. Pomagajki to fajna nazwa bo pokazuje, że nie trzeba być „chorym”, żeby z nich korzystać. One są po to by pomóc we wszystkich tych troskach dzieciństwa, które każde dziecko w mniejszym lub większym stopniu ma.

http://bajki-zasypianki.pl/

Zobacz poradnik dla dzieci i młodzieży, który przygotuje je do bycia świadkiem w sądzie

http://szkolnedziecko.pl/pdf/bede-swiadkiem-w-sadzie.pdf

Zobacz i wybierz . Wartościowa wiedza.

http://www.ekademia.pl/kurs/wyrownywaniedeficytow#t29440

“Ponton” znowu działa

Trwa piąta edycja akcji Wakacyjne Pogotowie Pontonowe czyli Telefon Zaufania dla Młodzieży. Czekający przy telefonach wolontariusze odpowiadają na pytania młodych ludzi związane z dojrzewaniem, zdrowiem, seksualnością i antykoncepcją.

Badania przeprowadzone przez Grupę Edukatorów “Ponton” działającą przy Federacji na Rzecz Kobiet i Planowania Rodziny potwierdziły, że młodzież ma ogromną potrzebę informacji i rozmów na temat własnej seksualności. Niestety, potrzeby tej nie zaspokajają ani dom, ani szkoła.

Młodzi mają problem

W ubiegłe wakacje wolontariusze dostawali nawet ponad 100 sms-ów z pytaniami w ciągu godziny. Młodzi najczęściej pytali o antykoncepcję, ale pojawiały się też problemy związane z brakiem wiedzy na temat własnej płodności i fizjologii dojrzewania.

Inna ważna kwestia w pytaniach młodzieży to umiejętność wyznaczania własnych granic w sferze seksualnej. Młodzi ludzie bardzo często nie potrafią przyjmować postawy asertywnej, która umożliwia skuteczne komunikowanie się także w obszarze seksualności. Stąd w decyzji o podjęciu aktywności seksualnej zdają się na zwyczaje panujące w ich środowisku lub presję rówieśników.

Gdzie mogą szukać pomocy?

Wakacyjne Pogotowie Pontonowe - telefoniczna pomoc edukatorów seksualnych dla młodzieży

tel.: 0 507 832 741

czynny: codziennie od 1 lipca do 31 sierpnia

godz.: 18 – 21

redaktor naczelna

Serwis Nauczyciela

Zobacz i wybierz . Wartościowa wiedza.

http://www.ekademia.pl/kurs/wyrownywaniedeficytow#t29440

Jak i czy w ogóle dzisiejszy zachodni świat przygotowuje chłopca do bycia ojcem?

Czy pozostaje jedynie prosty dylemat : powielić zachowania własnego ojca lub je całkowicie odrzucić?

Ciekawe – prawda ? Ja kobieta, matka mam napisać  do Was , drodzy tatusiowie , jak macie stać się dobrymi ojcami. Jakie ja mam w tym względzie doświadczenie ? Najłatwiej mi napisać – matka to matka – sam sobie wymyśl jak być ojcem.

Masz być  :  twardy, empatyczny, czuły, mądry, gotowy do zabawy z dzieckiem , do mycia naczyń, zakupów, ochrony domu, kopania ogródka …masz  potrafić :  zapewnić byt rodzinie, naprawić sprzęt domowy , poruszać się w strefie ekonomii, pomalować ściany….  Masz być  ….schematy, mity, stereotypy..

Dobrze by było gdybyś taki był drogi tato, ale to nie jest najważniejsze. Dla mnie ojciec to ktoś na tyle silny, że zawsze otworzy słoik z przetworem zimowym , ktoś kto w deszcz idzie wyprowadzić samochód i podstawia go pod drzwi żeby dzieci nie zmokły, ktoś kto w najcięższy mróz idzie po lekarstwa dla dziecka , ktoś na tyle odważny, że  nie boi się sam iść do piwnicy, ktoś kto cichutko zamyka drzwi gdy dziecko śpi, ktoś kto popołudniami  po pracy naprawia i maluje stary rowerek po to, by później biegać godzinami przy dziecku trzymając za wystające drewienko, by dziecko nauczyło się samo jeździć, ktoś kto zauważy, że szklą się dziecka oczy i być może ma gorączkę…..

Wrażliwość, zdolność do obdarowywania ludzi uczuciami, energia, wyraziste emocje połączone  ze zdolnością do podejmowania zobowiązań i brania odpowiedzialności, odporność na trudności, wiara w siebie i swoją wartość. Ktoś, w czyich oczach córka czy syn widzą miłość, wiarę i podziw , ktoś na czyją pomoc i wyrozumiałość i wsparcie  córka czy syn mogą liczyć.

Czy ten opis, te cechy różnią się od pożądanych również cech matczynych ? Może w dobie „globalnej wioski ” Mars od Wenus już nie są tak daleko ?

Najważniejsze na koniec. Bardzo wiele lat temu zdałam sobie sprawę, że za atmosferę w domu odpowiada wcale nie matka tylko ojciec. To jego postawa i  zachowania tworzą klimat w domu. Uważam, że ogromnie przecenia się w tym względzie rolę kobiety , matki .To właśnie tu  upatruję najważniejszej i najtrudniejszej roli ojca. Jeżeli spotkacie gdzieś w literaturze takie podejście to napiszcie do mnie. Mnie udało się jedynie znaleźć słowa Cambella  „Nie zdarzyło mi się spotkać w życiu naprawdę szczęśliwej , pełnej ciepła rodziny, w której mąż i ojciec uchylałby się od rodzinnych powinności. Mąż musi wspierać żonę. Kobiecie trudno jest kochać męża, kiedy czuje, że nie ma on ochoty być dla niej oparciem we wszystkich dziedzinach życia.

Jednak to na mężu spoczywa obowiązek inicjowania miłości. Można pozazdrościć mężom, którzy odkryli ten sekret. Miłość jaką żona odpowiada mężowi, jest darem bezcennym- moim zdaniem – najcenniejszym na świecie. Mężczyzna, który weźmie na siebie całkowitą odpowiedzialność za rodzinę i przejmie inicjatywę w okazywaniu swojego uczucia żonie i dzieciom, otrzyma wspaniałą nagrodę : kochającą go, doceniającą i pomocną żonę oraz doskonale rozwijające się w atmosferze spokoju i bezpieczeństwa dzieci. Każda rozpadająca się rodzina jest pozbawiona męskiego przywództwa w tym względzie.”

Składam wszystkim ojcom , w dniu ich święta , radości z pełnienia tej roli.

Zobacz i wybierz . Wartościowa wiedza.

http://www.ekademia.pl/kurs/wyrownywaniedeficytow#t29440

Fundacja Dzieci Niczyje istnieje od 1991 r., a od 2004 r. ma status OPP. FDN jest największą polską organizacją pozarządową zajmującą się ochroną dzieci przed krzywdzeniem oraz pomocą dzieciom – ofiarom przemocy i wykorzystywania, a także ich rodzinom i opiekunom.

Z badań Fundacji „Dzieci niczyje”.

Dane zbierano we wrześniu 2009 roku poprzez losową emisję ankiet do internautów z grupy wiekowej 15–18 lat na stronach korzystających z bezpłatnej wersji systemu stat24 lub bezpłatnego audytu site-centric stat.pl/PBI.

Wnioski:

1. Połowa badanych deklaruje, że w ciągu ostatniego roku doświadczyli przemocy psychicznej (wyzwisk, poniżenia) ze strony osób dorosłych. 21% młodych ludzi co najmniej raz została uderzona przez dorosłego. Sprawcami przemocy fizycznej i psychicznej wobec badanych najczęściej byli członkowie rodziny. Znacząco często byli to również nauczyciele — co piąty młody człowiek był poniżająco traktowany w szkole, co dziesiąty doświadczył ze strony personelu szkoły przemocy fizycznej.

2. Młodzi ludzie doświadczali również naruszenia prawa własności, często przy użyciu przemocy — 27% z nich umyślnie zniszczono w ciągu ostatniego roku ich własność, 21% doświadczyło kradzieży, a 9% z nich odebrano ich własność siłą lub grożąc użyciem siły. 14% badanych napadnięto z użyciem niebezpiecznego narzędzia.

3. Przemocy fizycznej ze strony rówieśników doznało co najmniej raz w czasie ostatniego roku 21% badanych, 10% kilka- lub wielokrotnie. Sprawcami najczęściej byli szkolni koledzy (63%). Psychicznego znęcania się doświadczało w tym czasie 12% młodych ludzi, również głównie ze strony kolegów ze szkoły (73%).

4. Propozycje o charakterze seksualnym czy też wulgarne komentowanie wyglądu usłyszało w czasie roku poprzedzającego badanie 19% respondentów, 10% wielokrotnie. Znacząco częściej doświadczały molestowania werbalnego dziewczęta. Raniące uwagi badani najczęściej słyszeli od znajomych lub członków rodziny.

5. W ciągu roku poprzedzającego badanie 8% respondentów było, wbrew ich woli, dotykanych w intymne części ciała. Do seksualnego dotyku zmuszani byli najczęściej przez znane im osoby (66% przypadków złego dotyku), zdarzało się jednak, że byli to nieznajomi (8%) lub członkowie rodziny (6%).

6. 5% badanych było zmuszanych do oglądania czyichś intymnych części ciała. W przypadku zachowań ekshibicjonistycznych częściej niż w innych diagnozowanych sytuacjach sprawcami byli nieznajomi (30%), starsi od badanych (50%).

7. 5% badanych w ciągu ostatniego roku ktoś zmuszał do uprawiania seksu, czyli do stosunku seksualnego w jakiejkolwiek postaci. Również 5% było świadkami gwałtu innej osoby, znacząco częściej byli to chłopcy. Sprawcami wymuszonego współżycia seksualnego najczęściej byli znajomi (57% przypadków gwałtu) i rówieśnicy (38%).

8. 7% badanych w ciągu ostatniego roku zawarło w Internecie znajomość, w wyniku której próbowano wykorzystać ich do celów seksualnych.

9. 8% badanych to ofiary złego dotyku w dzieciństwie, do 15. roku życia. Znaczącoczęściej doświadczenia takie miały dziewczynki (10%) niż chłopcy. Sprawcami takich doświadczeń były przede wszystkim osoby znajome (35%) i członkowie rodziny (27%).12% badanych doświadczyło złego dotyku w dzieciństwie ze strony nieznajomych. Co trzeci badany, który znalazł się takiej sytuacji, doświadczył dotykania intymnych części ciała w celach seksualnych przed ukończeniem 7 lat.

10. 4% badanych deklarowało, że przed ukończeniem 15 lat współżyli seksualnie z osobą dorosłą. Najczęściej były to osoby im znane (50% wszystkich, którzy mieli takie doświadczenie), zdarzało się, że członkowie rodziny (13%). Do współżycia dochodziło głównie, gdy badani byli w wieku 13–15 lat (52%), ale aż 23% deklarowało, iż było to wcześniej.

11. Znaczna część badanych pesymistycznie ocenia możliwość otrzymania pomocy w przypadkach wiktymizacji i innych trudnych sytuacjach życiowych. Blisko połowa (48%) respondentów sądzi, że nie znaleźliby pomocy, gdyby padli ofiarą cyberprzemocy ze strony swoich rówieśników. Co trzeci (36%) z nich sądzi, że nie mógłby liczyć na pomoc w sytuacji przemocy rówieśniczej w szkole. 42% młodych ludzi nie ma nadziei, że ktoś pomógłby im, gdyby doświadczali przemocy w rodzinie, a 34% uznaje, że nikt by im nie pomógł, gdyby nauczyciel stosował wobec nich przemoc. 44% młodych ludzi czuje, że zostaliby sami w sytuacji problemów emocjonalnych — bezradności, osamotnienia. Ponad jedna trzecia badanych myśli, że nie znaleźliby pomocy w sytuacji wymuszania na nich kontaktów seksualnych przez znajomą osobę dorosłą.

Seksualizacja przekazu medialnego, możliwość przesyłania zdjęć za pomocą telefonu komórkowego, uwodzenie za pośrednictwem internetu  – to główne zagrożenia dla dzieci i młodzieży w Internecie.

Wśród zagrożeń jest również sexting, czyli przesyłanie zdjęć za pomocą telefonu.

“Trzeba sobie zdawać sprawę z tego, żeby nie wysyłać nikomu zdjęć, których nie pokazalibyśmy u cioci na imieninach” – powiedziała Helen Whittle z Centrum ds. Wykorzystywania i Ochrony Dzieci. “Takie zdjęcie może pozostać w internecie i za kilkanaście lat może np. utrudniać poszukiwanie pracy “.

Co robić?

Zobacz darmowe broszury

„Jak chronić dzieci przed wykorzystywaniem seksualnym?” adresowana jest do wszystkich dorosłych, głównie jednak do rodziców i opiekunów dziecka, którzy mogą zauważyć sygnały budzące niepokój i odpowiednio na nie reagować. Broszura podpowiada też rodzicom, jak mogą rozmawiać z dziećmi o zagrożeniu przemocą seksualną.

http://szkolnedziecko.pl/pdf/jak_chronic_dzieci.pdf

Zobacz poradnik dla dzieci i młodzieży, który przygotuje je do bycia świadkiem w sądzie

http://szkolnedziecko.pl/pdf/bede-swiadkiem-w-sadzie.pdf

Zobacz i wybierz . Wartościowa wiedza.

http://www.ekademia.pl/kurs/wyrownywaniedeficytow#t29440

Skomentuj