“Nadwaga dotyczy dzieci pochodzących z miast powyżej 500 tys. oraz dzieci rolników. Dzieci, które są jedynakami, gdzie status społeczno-ekonomiczny, jest dość wysoki. Dotyczy dzieci, które mają w swoim pokoju telewizor i komputer oraz dzieci, których oboje rodziców pracuje. To jest dość niepokojące” – mówiła Kopacz.

Otyłość zwiększa się na całym świecie i jest uznawana za główny problem zdrowia publicznego globalnego.

“Otyłość i nadwaga dotyczy 18 proc. chłopców i ponad 14 proc. dziewcząt. W grupie wieku 9-18 lat, łączna liczba dzieci dotkniętych nadwagą i otyłością, stanowi 20 proc.” – mówił na konferencji, koordynator badań projektu “Olaf”, lekarz medycyny Zbigniew Kułag.

Nadwaga to nie tylko problem kosmetyczny. To w przyszłości jest cukrzyca, nadciśnienie, problemy z metabolizmem…

Nadwaga z niedożywienia – to co dziecko zjada , nawet w dużych ilościach, nie pokrywa w pełni zapotrzebowania organizmu na składniki odżywcze.

Wpływ na zachowania i naukę w szkole.

Gdy dziecko dobrze się odżywia -  nie choruje , nie opuszcza więc zajęć szkolnych, nie ma zaległości programowych.

Dziecko z nadwagą zdaje sobie sprawę , że nie jest sprawne fizycznie. Nie chce więc ćwiczyć na zajęciach w-f – bo jest mu ciężko, poci się , męczy, rówieśnicy się śmieją. Nikt nie chce, żeby był w jego drużynie podczas gier zespołowych. Unika ruchu –  czyli tego, co jest dla niego zbawienne.

Co robić ?

Jeżeli ten problem dotyczy Ciebie, Twojej rodziny, Twojego dziecka poszukaj specjalisty dietetyka.

Z mojej wiedzy i doświadczenia wynika , że wszystko można jeść pamiętając :

• kiedy i ile oraz  czy to objadanie się lub jedzenie niezdrowych pokarmów jest nawykowe
• ruch determinujecie nie tylko sprawność fizyczną, ale również, poprzez dotlenienie całego organizmu ,ma wpływ na pracę wszystkich narządów wewnętrznych
• dziecko jest jak lustro – ważne jakie zachowania zdrowotne odbija w domu
• trudniej zgubić w dorosłym życiu nadwagę nabytą w dzieciństwie. Ma na to wpływ przyzwyczajenie organizmu do sposobu odżywiania i nawyki żywieniowe.

Zobacz i wybierz . Wartościowa wiedza.

http://www.ekademia.pl/kurs/wyrownywaniedeficytow#t29440

Nie wolno nam lekceważyć dziecięcych lęków, choćby wydawały  nam się śmieszne i irracjonalne .

Straszenie jest dla dorosłych jednym z narzędzi manipulowania dziećmi. Przykłady: oddam cię do domu dziecka, odejdę, zostawię cię, przyjdzie Baba Jaga, policjant, nie będziesz jadł- nie urośniesz,  nie będziesz mył zębów to ci powypadają…. Przyznaj się, sama dopisałabyś długą listę.

Dzieci traktują to poważnie. Boją się, że ktoś naprawdę może je zabrać, zamknąć w ciemnej komórce, a nawet pożreć. Boją się, że mama naprawdę je zostawi, odda albo przestanie kochać, jeśli nie spełnią jej oczekiwań.

Jedna z mam poprosiła sąsiadkę o popilnowanie dziecka w formie : „rzuć na niego okiem, zaraz wracam” .Dziecko, cały czas pod nieobecność matki, chodziło i patrzyło kiedy ta pani będzie rzucała w niego okiem.

Doskonale wyraził to Mark Twain, kiedy pisał: “Było tak zimno, że gdyby termometr był o cal dłuższy, zamarzlibyśmy na śmierć”. Zamarzamy na śmierć z powodu słów. To nie zimno ma znaczenie, ale termometr. To nie rzeczywistość ma znaczenie, ale to co ty sam sobie na jej temat mówisz. „

Dziś odchodzi się od pojęcia stres na rzecz określenia  – stan lękowy. Zdecydowanie sądzę, że tak jest zasadniej, prawdziwiej i w końcu bez owijania w bawełnę, że stres to po prostu strach  lub lęk.

Używane pojęcie lęku różni się od pojęcia strachu. Strach jest emocją wrodzoną, która pojawia się jako reakcja na bodźce zagrażające, dotyczące konkretnych sytuacji. Jako ludzie boimy się ognia, wysokości, hałasu..

Lęk jest natomiast procesem wewnętrznym, nie związanym z bezpośrednim zagrożeniem lub bólem. Sami możemy go sobie stworzyć.

Odczuwany przez dziecko lęk może przybrać formę napadów.

Niepokojące sygnały ( bardzo podobne u dorosłych jak i u dzieci) – większość objawów typowego lęku lub strachu :

- zaburzenia snu - kłopoty z zasypianiem, bezsenność, budzenie się wcześnie rano i niemożność ponownego uśnięcia

- nocne koszmary – dziecko przeżywa we śnie to, co mu się na jawie nie udało, czego się obawia.

- moczenie nocne

- odmowa jedzenia

- zmiana zachowania

- bóle brzucha

- podwyższona temperatura

- jąkanie

- drżenie

- wysoki, nerwowy śmiech, „wyrzucanie z siebie słów- jak z kałasznikowa”

- płaczliwość

- „lepkość” emocjonalna

- luki w pamięci

- przyspieszony oddech, gwałtowne ruchy gałek ocznych, rozszerzenie źrenic

- biegunka, parcie na mocz

- wzmożona potliwość

- zaczerwienienie lub bladość skóry

- częste przeziębienia, wrzody, choroby gardła, alergie, astma, zespół jelita drażliwego,  częste przeziębienia ..- choroby psychogenne - wegetatywna ucieczka w chorobę

- występowanie u dziecka nawyków ruchowych np. obgryzanie paznokci, ssanie palca, rogu poduszki, onanizowanie się, wyrywanie włosów

- reakcje przeciwstawne -  maskowanie lęku pozorną brawurą, błaznowaniem lub powagą, niepokój ruchowy

- myślenie magiczne ,w którym ktoś lub coś może zmienić bieg wydarzeń

Czego nie wolno robić, gdy dziecko się boi?

-         nie wyśmiewaj się z jego lęków

-        nie  zawstydzaj przed innymi

-        nie  zmuszaj do stawiania czoła lękotwórczej sytuacji

-         nie karz dziecka za to, że się boi

-         nie myśl, że jest w tym coś złego czy nienormalnego

-        nie mów mu, że jest tchórzem, mięczakiem

-         nie porównuj go do innych dzieci

Co robić? Jakimi metodami ?

• zrozum jego lęk
• powiedz czego Ty się bałaś w dzieciństwie i że każdy się czegoś boi
• pozwól mu przez  pewien czas unikać tej sytuacji, zanim zacznie się je oswajać małymi krokami.
• porozmawiaj, przytul, weź na ręce, kolana. Dziecko potrzebuje poczuć się bezpiecznie
• dziecko potrzebuje, by nazwać jego uczucia, powiedz: widzę, że się boisz..
• mów spokojnie, łagodnym tonem
• mierzcie  lęk- powiedz niech określi lęk w skali 1-10 na ile się boi .Jest to metoda subiektywna- tak również mierzy się poziom bólu (przecież nie można inaczej, bo każdy z nas ma inną wrażliwość).  Porównujcie- wczoraj bałam się więcej ,dziś mniej. Dziecko zyska  poczucie sprawstwa i kontroli.
• możesz  polecić dziecku  zamknięcie potwora w pudełku i polecić „wysłanie go  ( w  wyobraźni ) w kosmos lub dać dziecku wymyślone narzędzie do walki, „zatrudnić supermena”… Zależy to od wieku dziecka , jak również jego i Twojej wyobraźni
• dobrze lęki oswajać poprzez bajki lub zabawę . W ten sposób łatwiej dociera do dziecka, jak czuje się ktoś, kto się boi i jak można ten strach przezwyciężyć. Podczas układania różnych historyjek warto wykorzystać poniższy schemat: wybór głównego bohatera (koniecznie powinien mieć imię).Opis miejsca, w którym lubi on przebywać.Opis rodziców i przyjaciół głównego bohatera.Opis tego, co lubi a czego nie lubi robić wybrany bohater.Co jest największym jego marzeniem (co chce mieć, do czego dąży)?W jaki sposób to można uzyskać (opis drogi wiodącej do celu)?Opowiadanie o trudnościach i niebezpieczeństwach pojawiających się podczas zmierzania do celu (kto bohaterowi przeszkadzał, w jaki sposób, czy ktoś pomógł mu pokonać trudności, czy sam sobie z nimi poradził?).Zakończenie historyjki (czy spełniło się marzenie głównego bohatera?).

• narysujcie potwora, ubierzcie go w jakieś śmieszne ubrania – w ten sposób przestanie być taki straszny ( typowe NLP- można zmienić głos potwora na śmieszny, zmniejszyć go, zrobić czarno- białym, postawić na linii czasu za nami…)
• przypomnij dziecku sytuacje, w których było dzielne i pokonało swój strach
• pozwól dziecku ,przez jakiś czas, na unikanie sytuacji budzącej lęk a następnie powoli pomóż oswajać się z nią

Czy masz tego typu doświadczenia

Przeczytaj http://szkolnedziecko.pl/pdf/abc-pewnosci-siebie.pdf

Polecam stronę gdzie znajdziesz bajki-zasypianki, bajki- pomagajki .

Na stronach Zasypianek znajdziesz dużo o bajkach pomagajkach (terapeutycznych) – bajkach, które mogą pomóc Twojemu dziecku w przezwyciężeniu jego problemów. Niektórzy nazywają je „bajki terapeutyczne”, inni „bajki-pomagajki”. Pomagajki to fajna nazwa bo pokazuje, że nie trzeba być „chorym”, żeby z nich korzystać. One są po to by pomóc we wszystkich tych troskach dzieciństwa, które każde dziecko w mniejszym lub większym stopniu ma.

http://bajki-zasypianki.pl/

Skomentuj

Do poczytania:

http://szkolnedziecko.pl/pdf/psyche_info_3.pdf

Zobacz i wybierz . Wartościowa wiedza.

http://www.ekademia.pl/kurs/wyrownywaniedeficytow#t29440

■ Nie zaprzeczaj, gdy słyszysz od córki : jestem paskudna. Twoje „jesteś bardzo ładna” do niej nie przemówi. Ona  chce być podziwiana przez rówieśników, nie – rodziców.
■ Staraj się nie lekceważyć jej krytycznych uwag. Jeśli słyszysz, że „nie ma we mnie nic ładnego”, powiedz spokojnie: „Widzę, że masz dziś gorszy dzień. Spraw sobie przyjemność”. Czasem warto obrócić wszystko w żart, mówiąc np.: „Twoje biedne ciało jest strasznie spięte, bo cały czas je krytykujesz. Idź do kina, niech w ciemności odpocznie od twojego gderania”.
■ Gdy powodem narzekania jest nieustannie jeden szczegół, zastanów się, czy możesz jakoś pomóc.
■ Staraj się uświadamiać córce, że uroda gwiazd to efekt pracy kilkudziesięciu osób i komputera. Może przypadkiem masz dostęp do obróbki zdjęć? Mogłabyś jej pokazać, jak to działa.
■ Staraj się komplementować córkę, ale nie rób tego wprost. Możesz mówiąc o kimś, kto uchodzi za ładną osobę, rzucić mimochodem: „Ma taką sylwetkę jak ty”.
■ Uświadom mężowi, jak ważna jest teraz jego rola. Jako pierwszy mężczyzna w jej życiu – powinien dać córce wsparcie. Nawet żartobliwe „Jesteś już wyższa od mamy, możesz być modelką”, działa. Dopilnuj, by pukał do jej pokoju, prosił o radę, dobierając krawat do koszuli. Niech córka czuje się kobietą.

Jakie masz doświadczenia z tym zagadnieniem ?

Przeczytaj http://szkolnedziecko.pl/pdf/abc-pewnosci-siebie.pdf

Zobacz i wybierz . Wartościowa wiedza.

http://www.ekademia.pl/kurs/wyrownywaniedeficytow#t29440

Skomentuj