Refleksja wychowawcza – na jakich ludzi czeka świat ? Jakie zadania stawia przyszłość dzieciom więc dzisiejszym rodzicom ?  Jak przygotować dziecko do życia w świecie „galopującej’ techniki?

Czy jesteś otwarty na nowe technologie, czy z równą biegłością posługujesz się komputerem, komórką i pozostałymi nowinkami technicznymi co Twoje dziecko? Czy  masz tyle wiedzy by z dzieckiem o tym rozmawiać ? Czy przez ewentualny brak Twojej wiedzy i umiejętności nie  możecie się porozumieć?

Przyglądając się przeładowanym programom szkolnym, podręcznikom grubości cegły warto się zastanowić do czego zmierza oświata? Czego uczy nasze dzieci? Czy dobrze je przygotowuje do życia? Przy braku możliwości przewidzenia jak rozwinie się technika za kilka lat, a co dopiero kilkanaście – warto zapytać – co w wychowaniu staje się najważniejsze? Jak wychować dziecko do przyszłości ?

Dzieci coraz więcej czasu spędzają przy komputerze- grają w gry- tu znajdują wirtualnych przeciwników i przyjaciół. Rozmawiają przez różne komunikatory –to zapewnia pewien stopień anonimowości . Łatwiej im napisać sms niż  powiedzieć dłuższe poprawne zdanie. Czytają w większości krótkie teksty w Internecie, więc każda książka jest za długa i dlatego  nie chcą ich czytać.

W Internecie jest samowystarczalny, samodecydujący. Coraz trudniej nawiązać i utrzymać relacje w realu, dostosować się do wymagań, podporządkować regułom, poradzić sobie z problemem. Jeszcze kilkanaście lat temu depresje dotyczyły w większości dorosłych podobnie jak alkoholizm ,samobójstwa, samookaleczenia, problemy odżywiania ( anoreksja i bulimia) czy zabójstwa. Dziś to problemy również młodzieży i dzieci.

Nikt nie wątpi, że istnieją siły ekonomiczne pchające  rodziców do inwestowania, w tak dużym stopniu, w dzieci od najmłodszych lat. Języki ( angielski traktowany jest jak drugi język własny), taniec, sporty….Dobrze, jeżeli wynika to z zainteresowania dziecka, a nie jest wynikiem chęci rodzica do bycia bez dziecka podczas jego dodatkowych zajęć (czas dla siebie). Warto zastanowić się, co powoduje ( tak naprawdę) , że codziennie zaprowadzasz dziecko na inne zajęcia? Czyżby tylko chęć jego rozwoju? Czyżby tylko chęć dania mu podstaw do życia w technologicznym świecie? Czy tak naprawdę uważasz, że najważniejsze co możesz dać dziecku ,by przygotować je do życia, to umiejętność władania biegle kilkoma językami, umiejętność jazdy konnej, jazdy na nartach, tańca, karate….Jeżeli będzie to potrafiło i nawet lubiło to oznacza, że poradzi sobie w życiu ?

W dzisiejszych czasach rzadko kiedy ktoś nam przypomina o rozwijaniu siebie. A jeszcze trudniej znaleźć odpowiedź napytanie- „jak to zrobić?”. W elektronikę inwestujemy więcej niż w siebie. Dzieci są psychologicznie kruche, najeżone niepokojem. Nie uczymy ich umiejętności radzenia sobie ze swoimi uczuciami .

Uważam ( taki paradoks) , że rozwijanie ciekawości świata i ludzi oraz  powrót do wartości ogólnoludzkich zdaje się być najlepszym przygotowaniem do życia w technicznym świecie.

Rozwój etyczny, umiejętność negocjacji i kompromisu, asertywność, komunikacji interpersonalnej, brania odpowiedzialności za swoje czyny i słowa, umiejętność wyrażania emocji i  panowania nad gniewem, tolerancji, współpracy, radzenia sobie ze stresem, umiejętność wypoczynku, relaksu, dyscyplina ucząca zasad dobra i zła. Umiejętność określania celu, strategii. Poznanie swoich mocnych i słabych stron. Postawa mobilności i otwartośći na zmiany i naukę nowego.

Jak wychować dziecko?

Nie odważę się podać gotowej recepty. Każdy z nas jest inny, każde dziecko jest inne, sytuacja, miejsce…Pytanie chyba brzmi- jak znaleźć w tym równowagę ?

Czy nam się to podoba czy nie, żyjemy w świecie technologii i bardzo ważne jest również wprowadzenie dzieci w ten świat.

W jakim wieku należy rozpocząć naukę obsługi komputera ?

• około 2 godzina dla przedszkolaka na telewizor, komputer, gry video łącznie na dobę
  , a następnie wyjść na zewnątrz i zabawy na świeżym powietrzu
• wybieraj gry edukacyjne odpowiednie dla wieku dziecka
• zainstaluj program zapewniającym bezpieczny dostęp do zasobów sieci Internet.
• naucz dziecko nawigacji -  poruszania się w witrynach  do gier, linków, i tak dalej. Strony internetowe dla przedszkolaków i dzieci to głównie obrazy. Naucz i pozwól dziecku poruszać się tam samodzielnie.
• Uważaj – dziecko może usunąć Twoje pliki, zmienić ustawienia w komputerze. Najlepiej stwórz oddzielne konta użytkownika dla Ciebie i dla dziecka.
  

Trzeba nauczyć dzieci czujności. Musi się to stać analogicznie do ćwiczenia unikania rozmowy z nieznajomymi na ulicy, w parku, lub przez drzwi mieszkania podczas nieobecności rodziców.

Należy sobie zdawać sprawę z trudności, z jakimi napotyka się dziecko w tej sytuacji. Wchodzi w cyberprzestrzeń, która sama z siebie jest dla dziecka czymś prawie magicznym. W tej nienamacalnej przestrzeni czyhają zagrożenia, które nie będą odczuwalne natychmiast, ale po pewnym czasie.

Rozmowa na temat ostrożności przy zawieraniu nowych znajomości w sieci, musi być przeprowadzona z dużą rozwagą.

Bez straszenia, acz stanowczo i konkretnie.

Rodzic powinien pamiętać, że:

• najbezpieczniej jest, gdy dziecko korzysta jedynie ze stron bezpiecznych – utworzonych dla młodych użytkowników
• jeżeli dziecko ma dostęp do komunikatorów internetowych – musi być przy tym nadzorowane
• dziecku trzeba przypominać, że są informacje, którymi nie można dzielić się z innymi (dotyczące spraw osobistych, rodzinnych, majątkowych) ze wszystkimi ludźmi, a szczególnie przypadkowymi
• można też dziecko nauczyć stanowczego odmawiania (tego, że zawsze może powiedzieć „nie”, a w ostateczności wyłączyć komputer)

Rodzicu!

Jeżeli:

• Twoje dziecko ciągle siedzi przed komputerem
• nie masz siły do namawiania go, że zajął się czymś innym
• boisz się, że z dzieckiem dzieje się coś niepokojącego
• nie jesteś przekonany, czy to co ogląda dziecko jest przeznaczone dla niego

Zacznij się niepokoić gdy:

• Dziecko wpada w ciągi komputerowe.
• Siedzi po kilka godzin bez przerwy, nie może się oderwać.
• Jest rozdrażnione, gdy nie może skorzystać z komputera.
• Zaniedbuje inne ulubione zajęcia na rzecz komputera.
• Jego zaangażowanie w świat wirtualny przynosi szkody w realnym, np. nie odrabia lekcji, zaniedbuje przyjaciół.
• Ucieka przed rzeczywistymi problemami w świat wirtualny.
• Używa komputera, by poprawić sobie nastrój.
• Próbuje ograniczyć ilość czasu spędzonego przed komputerem lecz to mu się nie udaje.

Gdy zaczynasz mieć obawy, że twoje dziecko się uzależnia:

1. Pamiętaj, że to poważna sprawa i nie wymagaj, by dziecko po prostu “rzuciło” komputer.
2. Powiedz dziecku, że widzisz problem, choćby zaprzeczało.
3. Nazwij niepokojące Cię zachowania i ich konsekwencje.
4. Przygotuj się na to, że dziecko może nie dostrzegać problemu i nie mieć motywacji do zmiany, dopóki nie znajdzie się w poważnym kryzysie.
5. Dodawaj odwagi, okazuj że kochasz, mimo że nie akceptujesz jego zachowania.
6. Pozwól mu ponosić odpowiedzialność i koszty długiego przesiadywania przed komputerem
7. Bądź stanowczy i konkretny, nawet jeśli łatwiej uwierzyć w zapewnienia dziecka, że kontroluje swoje zachowanie.
8. Twoja jasność, szczerość i konsekwencja w pilnowaniu umów, kontraktów z dzieckiem, jest niezbędna.
9. Pomóż zastąpić uzależnienie od komputera innymi czynnościami, które zaspokajają podobne potrzeby i wypełniają wolny czas.
10. Doceniaj zmiany i osiągnięcia.

Jakie są Twoje doświadczenia związane z tym tematem ?

Poniżej znajdują się umowy, które mogą Państwo pobrać, wydrukować i podpisać wspólnie ze swoimi dziećmi. Dzięki umowie zostaną ustalone i podpisane zasady korzystania z komputera i Internetu.

http://szkolnedziecko.pl/pdf/umowa1.pdf

http://szkolnedziecko.pl/pdf/umowa2.pdf