Syndrom Nieadekwatnych Osiągnięć

Wydaje się być oczywistym, że dziecko tym chętniej się uczy im więcej  sukcesów osiąga. Sukcesy z kolei, iż  są proporcjonalne do stopnia rozumienia przez niego materiału nauczania.

Często jednak tak nie jest.

W literaturze psychologicznej spotykamy się z pojęciem “niewystarczających osiągnięć w nauce”, które oznacza “znaczną i utrzymującą się przez dłuższy czas rozbieżność między możliwościami i osiągnięciami dzieci, stwierdzoną na podstawie porównania wyników badania inteligencji ze sprawdzianami szkolnymi, testami osiągnięć i opiniami nauczycieli”.

W amerykańskiej pedagogice od kilkunastu lat funkcjonuje termin “Syndrom Nieadekwatnych Osiągnięć” .

Czym jest Syndrom Nieadekwatnych Osiągnięć?

Czytaj dalej

W ostatnich latach wzrasta liczba dzieci, które czują się odtrącone przez swoich rodziców. Odtrącenie to nie jest jednoznaczne z zaniedbywaniem materialnych potrzeb dziecka i coraz częściej występuje w tzw. „dobrych” rodzinach.

Dzieci cierpiące na samotność, to całkiem spora grupa. Uważa się, że ponad 10% uczniów szkół podstawowych jest samotnych. W starszych klasach wzrasta.

Czytaj dalej

Przy kasie w markecie, stałam w kolejce za rodzicami z synkiem. Chłopiec około 6-7 lat. Wiercił się , dotykał toreb innych ludzi, przesuwał ręką po taśmie, ruszał zakupy innych, próbował sam wyjść przeciskając się pod barierką…Na to matka , wiele razy !-:” zostaw, nie ruszaj, oddaj, chodź tu, nie dotykaj bo będziesz miał brudne ręce..”. W końcu zwróciła się do męża, który do tej pory całkiem spokojnie rozglądał się po sklepienie nie zwracając uwagi na pociechę i małżonkę: powiedz mu coś !!! Na co mąż : „chodź tu”;  na co dziecko, jak tytuł wpisu- „jak na lato”- robiło dalej swoje.
Dawanie dzieciom zbyt wielu albo zbyt mało instrukcji, ma negatywny wpływ na ich rozwój. Nie przynosi również efektów wychowawczych. Właściwie przynosi, tylko nie takie jakie byśmy oczekiwali. Zbyt duży nadzór, kontrola kojarzy się z dominacją bez brania pod uwagę pragnień czy potrzeb dzieci.

Czytaj dalej

Dzieci uczą się poprzez obserwację i naśladownictwo- są doskonałymi obserwatorami.

Poprzez obserwację uczą się nie tylko poznawać świat, ale także przejmują nasze postawy i nastawienie do życia.

Jeżeli rodzice nie wykazują aktywności w poznawaniu świata, nie przejawiają żadnych zainteresowań, to niestety taką postawę będą też przyjmować dzieci.

Czytaj dalej

Pójście do szkoły to wielka zmiana w życiu dziecka. Przejście od formy zabawowej do nauki szkolnej oznacza dla niego zmianę dotychczasowego trybu życia i pojawienia się szeregu no­wych obowiązków. Szkoła staje się potężnym czynnikiem rozwoju dziecka.

Czytaj dalej

W nauczaniu-uczeniu się szczególnie istotną rolę odgrywają takie procesy po­znawcze, jak:

-     uwaga,

-     pamięć

-      uczenie się,

-     inteligencja, myślenie

-     mowa.

Jednak opis ograni­czony tylko do nich byłby niepełny.

Czytaj dalej