Informacje te jednak nie zostały udzielone, a sprawa trafiła na wokandę.

Zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej zobowiązane do udostępnienia informacji są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne.

W  opinii ustawowo zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej są m.in. podmioty reprezentujące jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym. Dyrektor szkoły bez wątpienia takim podmiotem jest

Na szkole spoczywają bowiem zadania dydaktyczno-wychowawcze, a jej dyrektor odpowiedzialny jest za zapewnienie bezpieczeństwa uczniom i nauczycielom w czasie organizowanych przez szkołę zajęć na mocy ustawy o systemie oświaty.
Sąd w Krakowie podkreślił, że udostępnianie informacji publicznych przez organy do tego zobowiązane powinno być regułą, a jakakolwiek odmowa udostępnienia musi być uzasadnionym wyjątkiem. Sąd – w przeciwieństwie do dyrektora szkoły – nie miał wątpliwości, że kwestie bezpieczeństwa w szkole oraz naruszeń prawa przez uczniów są sprawą publiczną. Zgodnie z ustawą udostępnieniu podlega w szczególności informacja publiczna o polityce wewnętrznej danej jednostki, zasadach jej funkcjonowania, sposobie realizacji zadań oraz ich skutkach.

Skoro więc do obowiązków dyrektora szkoły należy dbanie o bezpieczeństwo uczniów i nauczycieli w czasie zajęć szkolnych, to szczegóły dotyczące spełniania tego obowiązku są informacją o charakterze publicznym, która podlega udostępnieniu.
Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, sygn. II SAB/Kr 33/10.
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Więcej przemocy, mniej kradzieży w szkołach – tak podają policyjne statystyki

W policyjnych kartotekach najczęściej odnotowuje się bójki, kradzieże i rozboje. Wynika z nich, że w 2009 r. wzrosła ilość bójek i pobić w szkołach, zmalała za to liczba popełnianych kradzieży.

„Uszczerbek na zdrowiu” – statystyka

W 2009 r. przybyło spraw zakwalifikowanych jako „uszczerbek na zdrowiu”. Policja odnotowała ich w podstawówkach i gimnazjach ponad 2,2 tys. W 2008 r. było ich 1,3 tys. W szkołach średnich ta liczba jest znacznie mniejsza. W 2009 r. „tylko” 139 uczniów doznało tam uszczerbku na zdrowiu.

„Uszczerbek na zdrowiu” to najróżniejsze obrażenia: od niewielkich ran czy siniaków po poważne urazy, jak złamania kończyn czy wstrząśnienia mózgu.

Bójki, pobicia – statystyka

Wiele z tych urazów to efekt agresywnych zachowań, które wciąż są dużym problem polskich szkół. Najwięcej bójek i pobić jest w gimnazjach i podstawówkach. W 2009 r. policja odnotowała ich tam ok. tysiąca. W szkołach średnich – 60.

Rozboje, wymuszenia i kradzieże – statystyka

Rozboje i wymuszenia wciąż są dużym problemem polskich szkół. Co roku policja rejestruje ich w szkołach 3-4 tys. Policyjne statystyki wskazują natomiast na spadek liczby kradzieży. W podstawówkach i gimnazjach w 2009 r. było ich 2,6 tys. To ok. 160 mniej niż w roku 2008.

Źródło: strona internetowa gazety Rzeczpospolitej.

Zobacz i wybierz . Wartościowa wiedza.

http://www.ekademia.pl/kurs/wyrownywaniedeficytow#t29440

Świat jest niebezpiecznym miejscem nie przez tych, co czynią zło, ale przez tych, którzy patrzą na to i nic nie robią.

Albert Einstein

Rówieśnicy mają wpływ na zachowanie się naszego dziecka, jego postawę , postrzeganie świata i ludzi. Mają wpływ na słownictwo, ubiór, sposób poruszania się…. Przekazują wiedzę o rolach społecznych, o sposobach radzenia sobie z trudnościami oraz tworzą modę na stosunek do różnych wartości jak i zagrożeń, ryzykownych zachowań, zdrowia itd. Większość tych procesów zachodzi spontanicznie i bez udziału osób dorosłych, a nieraz- niestety- wbrew ich oczekiwaniom.

Grupa rówieśnicza - dlaczego jest skuteczna?

• młodzi ludzie chętniej przyjmują informacje od swoich rówieśników niż od dorosłych.
• łatwiej jest im zadawać pytania i dyskutować na różne tematy z rówieśnikami.
• identyfikują się z rówieśnikami, więc informacje uzyskiwane od nich mogą   wydawać się im bardziej wiarygodne.
• posługują się tym samym językiem- łatwiej się rozumieją.

Mało kto jednak wspomina o negatywnej stronie  kontaktów rówieśniczych.

Pośród rówieśników dziecko przestaje rozwijać się na miarę swoich możliwości. Trzeba się „uśrednić”, ba dziecko chce się „uśrednić!

Prawdą jest, ze gdyby inteligentne dziecko od rana, z wypoczętym i świeżym umysłem, mogło poświęcić czas na swój indywidualny rozwój, to o wiele więcej mogłoby mu to przynieść pożytku. Mało tego, jeśli znajdzie się naprawdę zdolny i chętny do nauki uczeń zaraz jest wyzywany od kujonów przez resztę kolegów i koleżanek w klasie.

Pośród rówieśników dziecko doznaje upokorzeń, wyzwisk, zawstydzenia, przemocy słownej czy fizycznej, niekiedy długotrwałego znęcania się.

Wiadomo, że dzieci w tym samym wieku robią głupie rzeczy. Częstym powodem, dla którego jest lansowane przebywanie z rówieśnikami jest rywalizacja. Owszem ta rywalizacja istnieje i sama w sobie nie jest złem, ale znów mało kto dostrzega, że często jest drogą do kształtowania nienawiści, złości, chęci zemsty i innych zaburzeń emocjonalnych związanych z zazdrością.

Nie zamierzam tym wpisem promować wychowywania społecznych odludków, chcę sprowokować Cię do przemyśleń- z kim przebywa Twoje dziecko ? Jak się czuje wśród swojej grupy rówieśniczej? Co o nich mówi ? Grupa go wzmacnia czy „dołuje”, rozwija czy tłamsi ?

Naucz dziecko odwagi bycia sobą !

,,– Opowiem ci o lwie, o wielkim złotym lwie,
Co nie bał się niczego, nawet burzy.

– Niczego nie bał się?

– Niczego nie bał się!

– No pewnie, że się nie bał, bo był duży!
Dużemu to dobrze, dużemu to dobrze,
Bo duży ma dużo odwagi,
Przed niczym nie tchórzy, nie boi się burzy
I nawet Baby Jagi!

– I nawet Baby Jagi!

I nawet Baby Jagi się nie boi!

– Opowiem ci o lwie, o małym złotym lwie,
Bo przecież zanim wyrósł, to był mały.
Był mały tak jak ty, a wtedy duże lwy
Do ucha mu codziennie tak szeptały:
Małemu to dobrze, małemu to dobrze,
Nie grozi mu żadna bieda,
Bo duży zasłoni, przytuli, obroni,
Małego skrzywdzić nie da!

Małego skrzywdzić nie da!

Małego skrzywdzić nie da!

– Absolutnie!

– Opowiem ci o lwie, o dzielnym złotym lwie,
Codziennie miał odwagi trochę więcej,
Bo wszystkie duże lwy, mówiły mu, jak ty,
Że lew powinien zawsze mieć lwie serce

– Rozumiem cię dobrze i chcę być odważna,
A jeśli czasami się zlęknę,
To podejdź bliziutko, i bardzo cichutko
Zaśpiewaj mi piosenkę

Zaśpiewaj mi piosenkę

Zaśpiewaj te piosenkę mi zaśpiewaj

O pięknym złotym lwie

O wielkim złotym lwie

Odważnym, nieulękłym i wspaniałym

Co nigdy nie bał się, niczego nie bał się

Bo uczył się odwagi, gdy był mały…’’.

( talia_nie_Natalia)

Zobacz i wybierz . Wartościowa wiedza.

http://www.ekademia.pl/kurs/wyrownywaniedeficytow#t29440

Sprawdź może to mobbing lub bulling .

J. Melibruda wiąże z przemocą kilka właściwości :

1. Przemoc jest zawsze intencjonalna

2. Przemoc jest naruszeniem jakiś praw i dóbr osobistych jednostki

3. Przemocą jest takie naruszenie praw i dóbr jednostki, które uniemożliwiają mu samoobronę

4. Przemoc powoduje zawsze jakieś szkody

5. Przemoc lubi się powtarzać

6. Często pierwszy akt przemocy jest dziełem przypadku. Poczucie bezkarności, bezwolne przyjęcie agresji toruje drogę przemocy

7. Przemoc jest często rozpaczliwym zagłuszaniem poczucia niemocy

8. Za przemoc odpowiedzialny jest sprawca, bez względu na to, co zrobiła ofiara

9. Niektóre przejawy grożenia przemocą są w istocie aktami przemocy

10. Nie każda forma przemocy jest ścigana przez prawo

Mobbing polega na szykanowaniu. Oznacza terror psychiczny : zaczepianie, izolowanie, obmawianie, nieprzyjazne wypowiedzi i zachowania grupy lub osoby mające na celu wyłączenie konkretnej osoby z grupy. Zastraszanie, upokarzanie. Ten rodzaj przemocy zazwyczaj ma charakter długofalowy.

Pokrewnym terminem mającym w praktyce takie samo zastosowanie jest bulling.

Słowo bulling jest rozumiane najczęściej jako tyranizowanie, z intencją skrzywdzenia drugiej osoby. Agresywny akt w dużej mierze nie jest wynikiem prowokacji i powtarza się na przestrzeni jakiegoś czasu. Określany jest często jako celowe, powtarzalne i  nie prowokowane zachowania agresywne jednego lub grupy sprawców wobec ofiary, z zamiarem sprawienia jej bólu fizycznego, przykrości, poniżenia lub przerażenia jej, najczęściej w obliczu grupy „widzów” z wyraźną nierównowagą sił- niemożnością obronienia się ofiary i poczuciem bezkarności sprawcy.

Bulling bezpośredni :

a)      fizyczny- popychanie , plucie, kopanie, uderzanie, zabieranie i chowanie rzeczy, zmuszanie do wykonywania poniżających, ośmieszający czynności

b)      słowny- emocjonalny- grożenie, poniżanie przez przezywanie, wyśmiewanie, robienie min i prowokowanie

Bulling pośredni

a)- relacyjny- obmawianie, rozpuszczanie plotek, namawianie innych do izolacji ofiary, odrzucanie jej i  ignorowanie

b) – cyber bulling- umieszczanie w sieci oszczerczych informacji

Każde upokorzenie dziecka jest formą przemocy emocjonalnej. Wymieniane przez badaczy charakterystyczne objawy przemocy emocjonalnej :

- mogą być fizycznie słabsze

- boją się urazów dlatego unikają niebezpiecznych zabaw

- są ostrożne, wrażliwe , ciche, mało aktywne, często płaczą

- są niepewne , zalęknione, maja niską samoocenę

- łatwiej nawiązują kontakt z dorosłymi niż rówieśnikami

- z oporami wychodzą z domu, skarżą się na brak apetytu, bóle głowy żołądka

- mają problemy ze snem

- zdarzają się im nagłe zmiany nastroju

- są samotne podczas przerw

- jako ostatnie wybierane są  do składu drużyny w klasie

- mają problemy z głośniejszymi wypowiedziami na lekcjach

- nie mają kolegów z klasy

- zaburzenia mowy ( wynikające z napięcia emocjonalnego)

- brak poczucia pewności siebie

- nadmierne podporządkowanie się dorosłym

-  częste kłamstwa

-  nieadekwatny lęk przed konsekwencjami różnych działań

- lęk przed porażką

- duża potrzeba kontrolowania wszystkiego

- zachowania agresywne w stosunku do siebie i innych ( obgryzanie paznokci, gryzienie ubrania)

- dążenie do perfekcjonizmu

Sprawcy  :

- łatwo się irytują

- mają potrzebę dominowania

- chętnie uciekają się do przemocy i gróźb

- dążą do  realizacji swojej woli za wszelką cenę

- chełpią się wyimaginowana lub faktyczną władzą

- są porywczy i gwałtowni

- mają niski próg frustracji

- mają trudności z przystosowaniem się do panujących norm i zasad

- aby osiągnąć korzyści chętnie oszukują

- sprytnie wykręcają się z trudnych sytuacji

- nie współczują dręczonym, mają dość  wysokie mniemanie o sobie

- stosunkowo wcześnie zaczynają łamać normy społeczne

Czy ten problem dotyczy Twojego dziecka?

Zobacz i wybierz . Wartościowa wiedza.

http://www.ekademia.pl/kurs/wyrownywaniedeficytow#t29440

Skomentuj .

Ocenianie wyrażane jest przez nauczyciela nie tylko w postaci ocen szkolnych i opinii, ale zawiera się również w jego mimice, spojrzeniu, tonie głosu, gestach.
Najbardziej stresujące dla uczniów jest ocenianie, w szczególności ocenianie niesprawiedliwe

Uczniowie z reguły obwiniają nauczycieli o zaniżanie ocen, niedocenianie wysiłku, niezauważanie poprawy, faworyzowanie ulubieńców, stawianie ocen niedostatecznych nie za mierne wyniki w nauce, ale za inne wykroczenia.

Drugą grupę czynników konfliktotwórczych stanowią nietaktowne zachowania nauczycieli: kpiny, wyzwiska, ośmieszanie, negatywna ocena wyglądu, zachowania, charakteru i ogólnej wartości ucznia jako człowieka.

Wielu uczniów popadając w konflikty z innymi uczniami, przeżywa stany przykrych napięć emocjonalnych. Napięcia te  najczęściej rozładowują poprzez kłótnie, stosowanie przezwisk, wyśmiewanie lub bójki.

Stosują wiele różnych strategii radzenia sobie z problemami szkolnymi.

• zachowania agresywne w stosunku do osób i przedmiotów,
• próby odwrócenia uwagi od sytuacji trudnej i zajęcia się czymś innym (czytanie, słuchanie muzyki),
• ucieczka poprzez fizyczne oddalenie czy izolowanie się od innych osób

Najczęściej są to zachowania regulujące emocje. Nie służą one zazwyczaj przepracowaniu problemu, analizie i próbie zmiany sytuacji.

Jak Twoje dziecko reaguje na sytuacje stresujące w szkole ?

Zobacz i wybierz . Wartościowa wiedza.

http://www.ekademia.pl/kurs/wyrownywaniedeficytow#t29440

Skomentuj

Nawiązuje również kontakt z nauczycielem.

Dziecko spędza w szkole kilka godzin, dlatego tak ważne jest czy ten kontakt jest dobry.

W klasach młodszych, w miarę wzbogacania się życia wewnętrznego dzieci, powstaje oparta na więziach emocjonalnych między uczniami nieformalna struktura klasy. Tworzą się mniej lub bardziej liczne małe grupy złożone z dzieci wchodzących ze sobą w stałe  kontakty interpersonalne.

Dzieciom przyjemnie jest, gdy posiadają sympatię rówieśników i dorosłych, gdy są lubiane i oceniane pozytywnie. Dziecko, które wie, że w szkole spotka się z ulubioną koleżanką, której może się zwierzyć, chętniej idzie do szkoły nawet wtedy, gdy lekcje są zbyt trudne.

Ale dziecka nie lubianego przez kolegów, czy choćby traktowanego obojętnie, nic do szkoły nie ciągnie, nic go do pobytu w niej nie zachęca. Dziecko, które w szkole jest tylko obojętnym członkiem klasy, które nie potrafi nikogo polubić i przez nikogo nie jest lubiane, które nie umie współdziałać, współczuć, zaprzyjaźnić się – nie będzie umiało w przyszłości :

• współpracować
• angażować się w sprawy zespołu,
• nie będzie jednostką uspołecznioną

Dzieci , w grupie klasowej, a nawet szkolnej, się niepopularne gdy są:

• słabsze fizycznie,
• nieśmiałe
• agresywne

Przyczyną braku akceptacji dziecka w szkole mogą być również :

• wady rozwojowe (upośledzenie wzroku, słuchu)
• defekty fizyczne powstałe wskutek przebytych chorób lub urazów
• wygląd zewnętrzny: odstające uszy, piegi, nieforemny nos, zbyt niski lub wysoki wzrost, otyłość
• brak zdolności w niektórych dziedzinach
• niska pozycja społeczna, trudne warunki materialne.

Taka sytuacja może wpłynąć na zachwianie równowagi dziecka oraz na utrwalanie się niechęci do szkoły.

Specyfika sytuacji dziecka nieakceptowanego wśród rówieśników wywołuje niekorzystne skutki i może spowodować powstanie  nieprzystosowania społecznego.

Obserwuj zachowanie Twojego dziecka wśród rówieśników.

Porozmawiaj z nauczycielem na temat pozycji dziecka w grupie.

Spytaj czy jest lubiane i akceptowane.

Rozmawiaj z dzieckiem o jego kolegach !

Jakie są Twoje doświadczenia?

Skomentuj

Zobacz i wybierz . Wartościowa wiedza.

http://www.ekademia.pl/kurs/wyrownywaniedeficytow#t29440

Skomentuj

1. Pierwszą z nich są dzieci akceptowane, cieszące się uznaniem.
2. Drugą- dzieci przeciętnie akceptowane, raczej lubiane, ale nie zajmujące ważnych miejsc w strukturze grupy.
3. Trzecią- dzieci o statusie niezrównoważonym tzn. jednocześnie akceptowane i odrzucane.
4. Czwartą kategorią to dzieci izolowane, funkcjonujące na marginesie życia klasy, nie podejmujące działań na rzecz grupy. Często określa się takie dzieci jako bierne społecznie.
5. Piątą stanowią  dzieci odrzucone, które są przedmiotem jawnej niechęci w grupie. Nie znajdują w niej warunków do zaspokajania ważnych dla siebie potrzeb. Mają minimalny wpływ na to co się dzieje w klasie. Stają się agresywne lub wycofują się z kontaktów z rówieśnikami.

Jakie są Twoje doświadczenia?

Skomentuj

Zobacz i wybierz . Wartościowa wiedza.

http://www.ekademia.pl/kurs/wyrownywaniedeficytow#t29440

• dziecko mówi Ci o  pobiciu, dręczeniu, wymuszaniu pieniędzy czy rzeczy
• dziecko opowiada Ci o niepokojących zdarzeniach dotyczących kolegów – np. że ktoś nie ma kanapek, a inny ma sińce na ciele
• Twoje dziecko przestało radzić sobie z nauką.
• przewidujesz, że dziecko może mieć problemy w szkole z powodów zdrowotnych, szczególnie jeśli jest dyslektykiem, dysgrafikiem lub cierpi na ADHD czy z jakiekolwiek innego powodu wymaga szczególnego traktowania przez nauczycieli.
• Twoje dziecko jest wybitnie zdolne.
• Masz problemy wychowawcze z dzieckiem

Czasem trudno  rozmawiać o własnych problemach nawet z bliskimi, a co dopiero z wychowawcą dziecka czy pedagogiem w szkole.

Wielu rodziców mówi mi, że obawiają się “zemsty nauczyciela”, nauczyciel nie wzbudza ich zaufania, mają opory opowiadać o swojej sytuacji rodzinnej.

Zdaję sobie sprawę jak trudno znaleźć kogoś kto wysłucha, doradzi, pomoże.

Zapraszam Cię do współpracy ze mną.

Jakie są Twoje doświadczenia ?

Zobacz i wybierz . Wartościowa wiedza.

http://www.ekademia.pl/kurs/wyrownywaniedeficytow#t29440

Skomentuj